Αποχαιρετώντας τα θερινά

%ce%b2%ce%b9%ce%ba%cf%84%cf%89%cf%81%ce%b9%ce%b1

Τα σχολεία ξεκίνησαν…. άρχισε να βραδιάζει νωρίς …θέλεις το βράδυ ζακέτα …σημάδια του ..αποκαλόκαιρου ! όμως εραστές του θερινού ακόμη υπάρχουν αν και σιγά σιγά οι κλειστές αίθουσες θα γίνουν πιο ελκυστικές …έτσι λοιπόν αποφάσισα να αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι με τη τελευταία πρόταση ταινείας που παίζεται στα θερινά ακόμη και αξίζει το κόπο!

Στα 70 της πλέον, η κουρασμένη βασίλισσα Βικτόρια ζει μια ο βαρετή ρουτίνα, ώσπου η γνωριμία της με τον εξωστρεφή και καλοσυνάτο Ινδό υπηρέτη Αμπντούλ δίνει καινούργιο νόημα στη ζωή της.

Όλο το υπόλοιπο παλάτι όμως κάνει τα πάντα για να διαλύσει αυτήν τη σκανδαλώδη φιλική σχέση. Αληθινά γεγονότα δίνουν την ευκαιρία στον διεκπεραιωτή πλέον Φρίαρς για μια χλιαρή βιογραφική δραμεντί και στην αριστοκρατική Ντεντς για άλλη μία αφοπλιστική ερμηνεία.

Γυρίζοντας 20 χρόνια πίσω­ και στον ρόλο που της χάρισε την πρώτη οσκαρική­ υποψηφιότητά της (ακολούθησαν άλλες έξι, ανάμεσά τους και μια νικηφόρα για τον «Ερωτευμένο Σαίξπηρ»), η ντέιμ Τζούντι Ντεντς ενσαρκώνει ξανά τη βασίλισσα Βικτόρια, η οποία μάλιστα εμπλέκεται εκ νέου σε σκάνδαλο.

Στη «Μεγαλειοτάτη κυρία Μπράουν» ήταν αυτό που αφορούσε την «άκομψη» σχέση της με τον υπηρέτη Τζον Μπράουν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1860, ενώ τώρα μεταφερόμαστε στο 1887, όταν εκείνη –στα 70 της πλέον– ζει μια μοναχική ρουτίνα, γεμάτη βαρετές τελετές κι εθιμοτυπικές συναντήσεις.

Τότε θα γνωρίσει τον εξωστρεφή­ και καλοσυνάτο Ινδό υπηρέτη Αμπντούλ, θα εντυπωσιαστεί από την παρουσία του και θα τον κρατήσει κοντά της ως προσωπικό βοηθό, γεγονός που θα δώσει καινούργιο νόημα στη ζωή της.

Όλο το υπόλοιπο παλάτι όμως, ακόμη και ο διάδοχος του θρόνου γιος της με τον Βρετανό πρωθυπουργό («καινούργιο Τζον Μπράουν βρήκαμε», ακούγεται κάποια στιγμή), θα κάνουν τα πάντα για να διαλύσουν αυτήν την «απρεπή», ενάντια σε κάθε πρωτόκολλο φιλική σχέση.

Η «βασισμένη σε αληθινά γεγονότα… ως επί το πλείστον» ιστορία εμπεριέχει μερικές εύστοχες σκέψεις πάνω στη μοναξιά της εξουσίας, τις οποίες το σενάριο του Λι Χολ («Billy Elliot», «Το Άλογο του Πολέμου») θίγει ξώφαλτσα, εστιάζοντας στην αρτηριοσκληρωτική­, σνομπ και ρατσιστική νοοτροπία της British empire, στην οποία υποτίθεται πως αντιτίθεται σφόδρα η διασημότερη υποστηρίκτριά της! Όπως και στη «Βασίλισσα», ο διεκπεραιωτής ακαδημαϊκών

βιογραφιών πλέον Στίβεν Φρίαρς («Φιλομένα», «Το Πρόγραμμα». «Florence: Φάλτσο Σοπράνο») αναζητά κι εδώ το αληθινό, ανθρώπινο πρόσωπο πίσω από το μύθο, αγιογραφώντας μια βασίλισσα της οποίας ο άκαμπτος συντηρητισμός χαρακτήρισε μιαν ολόκληρη εποχή.

Έτσι το άνισο αυτό δράμα, το οποίο ξεκινάει σαν διασκεδαστική σάτιρα και προοδευτικά σοβαρεύει αδικαιολόγητα, λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο ως όχημα για άλλη μία αφοπλιστική ερμηνεία της αριστοκρατικής Τζούντι Ντεντς, ένα βλέμμα της οποίας κρύβει όσα δεν μπορούν να περιγράψουν ­χίλιες λέξεις.

 

 

Βιλλιώτη Φωτεινή

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: