Μια ..πρόταση αλλιώτικη

28-29f1-thumb-medium

Λίγο πριν τη καλοκαιρινή ανάπαυλα της στήλης ,,,μια ..πρόταση αλλιώτικη …οι επανεκδόσεις ταινιών στα θερινά είναι παράδοση πια ….
και από αυτές μια εξαιρετική επιλογή …Η άγνωστη κυρία Επιστροφή και πάλι στις επανεκδόσεις με την προβολή ενός ανεπανάληπτου αριστουργήματος, σκηνοθετημένου από τον Μαξ Οφίλς: «Η άγνωστη κυρία», μια από τις καλύτερες ταινίες από καταβολής κινηματογράφου.
Madame De… Γαλλία/Ιταλία, 1953. Μαυρόασπρη. Σκηνοθεσία: Μαξ Οφίλς. Σενάριο: Μαρσέλ Ασάρ, Μαξ Οφίλς, από μυθιστόρημα της Λουίζ ντε Βιλμορέν. Ηθοποιοί: Σαρλ Μπουαγέ, Ντανιέλ Νταριέ, Βιτόριο ντε Σίκα. 105′

*****
Τα φλερτ και τα παιχνίδια των πλουσίων, που προκαλεί η κρυφή πώληση των σκουλαρικιών μιας κόμισσας, οδηγούν τελικά σε τραγωδία. Ένα από τα μεγάλα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου, με έξοχες ερμηνείες.
Μετά την περσινή επανέκδοση της «Λόλα Μοντές», το νεότερο κοινό έχει την ευκαιρία να δει, έπειτα από περισσότερα από 50 χρόνια, μιαν άλλη αριστουργηματική ταινία του μεγάλου αυτού σκηνοθέτη. Ταινία σε αποκαταστημένη, λαμπρή κόπια, γυρισμένη σχεδόν αποκλειστικά σε συνεχή τράβελινγκ (ο Οφίλς παραμένει ο σκηνοθέτης ενός αξεπέραστου «χορογραφικού» σινεμά), βασισμένη στο μυθιστόρημα της Λουίζ ντε Βιλμορέν (1902-1969), με εμπνευσμένη μαυρόασπρη φωτογραφία του Κριστιάν Ματράς, με μουσική υπόκρουση του Στράους, με τα πρόσωπα να κινούνται σ’ ένα ντεκόρ του 19ου αιώνα που έχει αναπλάσει έξοχα στο (αρ νουβό) ντεκόρ του ο Ζαν ντ’ Ομπόν. Με όλα τα επιμέρους αυτά στοιχεία ενορχηστρωμένα με τελειότητα από τον Μαξ Οφίλς.
Η Ντανιέλ Νταριέ, μεγάλη σταρ του γαλλικού σινεμά των δεκαετιών ’40 και ’50, είναι η κόμισσα Λουίζ ντε…, η άγνωστη κυρία του τίτλου, μια φανταχτερή κοκέτα, που, για να ξεχρεώσει χρέη, αποφασίζει να πουλήσει τα σκουλαρίκια που της χάρισε ο άντρας της, στρατηγός Αντρέ ντε… (Σαρλ Μπουαγέ). Η απόφασή της, όμως, γίνεται αιτία για παρεξηγήσεις και συναισθηματικά αδιέξοδα. Γιατί η Λουίζ προσποιείται πως έχασε τα σκουλαρίκια στην όπερα, ενώ, στη συνέχεια, ο άντρας της τα αγοράζει και τα κάνει δώρο στη μετρέσα του, η οποία, με τη σειρά της, τα χάνει στη ρουλέτα, στην Κωνσταντινούπολη, απ’ όπου τα αγοράζει ο βαρόνος Φαμπρίζιο Ντονάτι (Βιτόριο ντε Σίκα), που, με τη σειρά του, τα προσφέρει στη… Λουίζ. Ευκαιρία για τον Οφίλς να φτιάξει ένα πανέξυπνο, φαινομενικά διασκεδαστικό, γαϊτανάκι (θυμίζοντας την ταινία του «Το γαϊτανάκι του έρωτα») και να διακωμωδήσει μια συγκεκριμένη κοινωνία, με τα φλερτ και τα παιχνίδια των πλουσίων, αλλά και να μας δώσει μιαν εικόνα του αδιεξόδου στο οποίο οδηγεί ο πόθος. Πέρα όμως από τη χάρη, το χιούμορ και την ειρωνεία, η ιστορία της άγνωστης κυρίας αποκτά σταδιακά και μια σκοτεινή, τραγική όψη. Ο Οφίλς αναπλάθει την όλη ατμόσφαιρα μέσα από τους διαλόγους (διανθισμένους με διάφορα υπονοούμενα), τις έξοχες ερμηνείες των ηθοποιών του και πάνω απ’ όλα με ένα εικαστικά λαμπρό στιλ. Ένα στιλ εντελώς προσωπικό, με πλάνα στημένα με σκέψη, όπου η σύνθεση, με τις καταπληκτικές, ατελείωτες κινήσεις της κάμερας, τους φωτισμούς και τις διάφορες, μελετημένες λεπτομέρειες, υποβάλλουν και σχολιάζουν καταστάσεις και προκαλούν τα διάφορα συναισθήματα. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με τα ευκολοχώνευτα, επιφανειακά, σύμφωνα με συνταγές, κατασκευάσματα του χολιγουντιανού κινηματογράφου, αλλά με έναν κινηματογράφο σκεπτόμενο, έναν κινηματογράφο πανέμορφο, συναρπαστικό, πεντακάθαρο σαν διαμάντι. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί κριτικοί, από την πρώτη της εμφάνιση μέχρι και σήμερα, τοποθετούν την ταινία ανάμεσα στις δέκα καλύτερες από καταβολής κινηματογράφου.

Βιλλιώτη Φωτεινή

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: