Πόσο πολύ λέω την αλήθεια?

is

Και φυσικά δεν εννοούμε πόσο ψεύτες είμαστε..

Και φυσικά δεν εννοούμε πόσο ανειλικρινείς είμαστε

Και φυσικά δεν εννοούμε πόσο παραπειστικά πασάρουμε την αλήθεια…

Τις περισσότερες φορές αυτό που κάνουμε είναι να αποκρύπτουμε κάποια στοιχεία της αλήθειας ή να κατασκευάζουμε κάποια άλλα στοιχεία και να τα παρουσιάζουμε ως αλήθεια.

Ο στόχος είναι να μην λέω απλά, ΟΛΗ την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Το πρώτο πρόσωπο στο οποίο δεν λέμε όλη την αλήθεια είναι καταρχάς ο εαυτός μας..

Μετέπειτα ,αφού οι ίδιοι πείσουμε τον εαυτό μας για την μισή αλήθεια επεκτείνεται το ρεπερτόριο των ανθρώπων που την μοιραζόμαστε.

Πόσες φορές ενώ θα θελα να χω θυμώσει ,φάνηκα ευγενικός για να μην βγάλω τον θυμό μου και φανώ ως αγενής…

Πόσες φορές ενώ θα θελα να χαμογελάσω δεν «έπνιξα» το χαμόγελό μου, για να φανώ αδιάφορος ή θυμωμένος ή απογοητευμένος,,

Πόσες φορές ενώ ένιωθα θλίψη γελούσα δυνατά και φαινόμουν ο πιο χαρούμενος άνθρωπος στον κόσμο…

Γενικά ,οι άνθρωποι είμαστε ικανότατοι να δείχνουμε άλλα από αυτά που αισθανόμαστε.

Αν αναφερόμαστε στον άνθρωπο-άντρα οι λόγοι που διαφέρουν από τον άνθρωπο-γυναίκα.

Πού οφείλεται η διαφορετικότητα στην έκφραση της αλήθειας των συναισθημάτων στους ανθρώπους και ειδικότερα στους άντρες και στις γυναίκες?

Μεγάλο ποσοστό έχει στην αιτία του θέματος ο κοινωνικός χαρακτήρας που διαμορφώνεται από αξίες και αρχές που η ίδια η κοινωνία προστάζει να ακολουθήσουμε ως άντρες και ως γυναίκες.

Οι άντρες μεγαλώνουν με τις αρχές:΄΄

Οι άντρες δεν κλαίνε, δεν μιλούν πολύ  ,δεν πονάνε τα παλληκάρια’’ και άλλα συναφή.

έτσι από  μικρά αγοράκια ακόμα μεγαλώνουν ώστε να επιτρέπεται να ναι επιθετικά ,θυμώδη ,αυταρχικά, νευρικά ως απόδειξη του ανδρισμού τους και ένδειξη της δύναμης τους.

Δυσκολεύονται να δείξουν πόσο ευάλωτοι είναι και παρουσιάζονται ως δυνατές προσωπικότητες με πλήθος απωθημένων συναισθημάτων που είναι απλά ανθρώπινα και φυσικά συναισθήματα.

Καθηλώνονται λοιπόν στα επίπεδα του θυμού γιατί αυτό είναι επιτρεπτό από την κοινωνία για την ανδρική προσωπικότητα και ‘’θάβονται’’ τα υπόλοιπα συναισθήματα ως άχρηστα για τους άντρες..

Οι γυναίκες από την άλλη ,μαθαίνουν να ναι υπομονετικές ,ανεκτικές γιατί η κοινωνία τις μεγάλωσε με τις αρχές ‘’Τα κοριτσάκια είναι ευαίσθητα’’ ,πως κάνεις έτσι… Τι είσαι αγοροκόριτσο?’’

Τους επιτρέπεται να κλαίνε και να ναι θλιμμένες, στενοχωρημένες αλλά όχι θυμωμένες λ,χ’’Φωνάζεις σαν υστερική… σταμάτα’’

Γιατί συμβαίνει αυτή η ‘’επιλογή’’ καθήλωσης του σταδίου του θυμού στους άντρες …και της καθήλωσης του σταδίου της θλίψης στις γυναίκες ?

Οποιαδήποτε κατάσταση κι αν αντιμετωπίζεται προκαλεί σωρό συναισθημάτων ακόμα κι αν αυτά είναι αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα μεταξύ τους .

Για καθετί  που βιώνουμε ,λειτουργεί και ο θυμός ,ο φόβος ,η πίκρα ,η θλίψη ,η κατανόηση ,η ευχαρίστηση ίσως και η αγάπη..

ΒΑΣΙΚΟ: Το παιδί μας που το αγαπάμε …δεν μας στεναχωρεί …δεν θυμώνει..δεν μας θλίβει …δεν μας κάνει άλλοτε υπερήφανους ..άλλοτε δεν μας απογοητεύει??

Κι όμως μέσα σε όλα αυτά τα αλληλοσυγκρουόμενα συναισθήματα που νιώθουμε.. πάνω απ΄όλα το αγαπάμε..

Έτσι, λοιπόν ,όταν επιλέγω να καθηλωθώ σε κάποια  από τα συναισθήματα, ανάλογα αν είμαι άντρας …στο συναίσθημα του θυμού γιατί αυτό μου είναι επιτρεπτό  από την κοινωνία, τότε απωθώ τα υπόλοιπα συναισθήματα ..του φόβου ,της θλίψης του πόνου και επιλέγω να αισθανθώ μόνο θυμό !

Αν είμαι γυναίκα  για όλους τους παραπάνω λόγους θα επιλέξω να αισθανθώ τον πόνο, την θλίψη και θα απωθήσω συναισθήματα του θυμού και τα  συγγενή του, όπως, νευρικότητα ,εριστικότητα γιατί έτσι μου επιτρέπει η κοινωνία ανάλογα με τον ρόλο μου ως γυναίκα .

Ένας άντρας δεν θα κατηγορηθεί αν θυμώσει…. γιατί  έτσι είναι οι άντρες …μια γυναίκα δεν κατηγορηθεί αν κλάψει και είναι θλιμμένη γιατί  έτσι είναι οι γυναίκες.

Τα υπόλοιπα συναισθήματα τα καταπιέζω ,.δεν τα εκφράζω, γιατί καταρχάς, δεν  αναγνωρίζω ,καν ότι τα χω ..

Όλα τα  αρνητικά συναισθήματα( συναισθήματα που μας δημιουργούν άσχημη διάθεση) δηλ, του θυμού ,του πόνου  της θλίψης της πίκρας, των ενοχών   έχουν την βάση τους τα θετικά  συναισθήματα (συναισθήματα που δημιουργούν ευχάριστη διάθεση) δηλ… η κατανόηση , η εμπιστοσύνη ,η αλληλοβοήθεια , η αγάπη.

Για να βγουν όμως τα θετικά συναισθήματα χρειάζεται να βγουν πρώτα τα αρνητικά …να αναγνωριστούν και μετέπειτα να εκφραστούν..

Και  εκεί  είναι που χάνεται όλη την αλήθεια..

’’Όταν μαθαίνω να μην εκφράζω αυτό που με θυμώνει (εννοείται όχι με τρόπο αυτοκαταστροφικό ή καταστροφικό) ΤΌΤΕ ΤΟ ΕΚΦΡΑΖΩ ΜΕ ΦΟΒΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ …ΜΕ ΠΟΝΟ   ..ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ ΘΛΙΨΗ.

Όταν μαθαίνω να μην εκφράζω αυτό που με πόνεσε ΤΟΤΕ ΤΟ ΕΚΦΡΑΖΩ ΜΕ ΘΥΜΟ ΚΑΙ ΝΕΥΡΑ΄΄

Έτσι λοιπόν ..ένας καταθλιμμένος χρειάζεται να δει είναι τι είναι αυτό που τον θυμώνει και το χει απωθήσει μέσα του…

Όταν κάποιος παρουσιάζεται έντονα θυμώδης και προκλητική συμπεριφορά , χρειάζεται να δει είναι τι είναι που τον πόνεσε ,τον φόβισε και το χει  απωθήσει μέσα του.

Άρα ,λοιπόν τα φαινόμενα απατούν ..ένας θυμωμένος είναι αντίθετα ένας πονεμένος και φοβισμένος και ένας κατατονικά καταθλιμμένος είναι ένας θυμωμένος άνθρωπος που δεν εκδήλωσε την αγανάκτησή  του και τον θυμό του.

Γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι όσα συναισθήματα απωθούμε και τα αφήνουμε να κοιμούνται …κάποια στιγμή ξυπνούν και έρχονται αγριεμένα..

Αν  επιθυμούμε υγιή σχέση με τον καλύτερο μας φίλο ..τον εαυτό μας του οφείλουμε όλη την αλήθεια, εκφράζοντας την με όποια συναισθήματα  συνεπάγεται και όχι αυτό που έπρεπε κατά την γνώμη μου να νιώθω όπως προστάζει η κοινωνία  και μερικές από τις πεποιθήσεις που μεγαλώσαμε..

Εκφράζω αυτό που νιώθω όταν το νιώθω και όσο το νιώθω (όχι με αυτοκαταστροφικό ή καταστροφικό τρόπο, εννοείται)

Έτσι λέμε όλη την αλήθεια ..όταν είμαστε συντονισμένοι απόλυτα με τα αληθινά μας συναισθήματα και έτσι δείχνουμε την αγάπη και τον σεβασμό στον εαυτό μας αλλά και στους άλλους..

Σημείωση : «Τα άρθρα που φιλοξενεί η σελίδα έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα.

Απαραίτητη η συμβουλή γιατρού όταν απαιτείται.

Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.»

 

Νίκη Χατζηχαλεπλή

Κοινωνική Λειτουργός και παιδαγωγός

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: