Το Eco-driving είναι… μαγκιά

100_9199

 

Η οικονομική κρίση έχει επιφέρει αναμφισβήτητα πολλά δυσάρεστα αποτελέσματα στη ζωή μας. Αυτό που ίσως «πονά» την τσέπη των περισσοτέρων είναι η ραγδαία αύξηση των καυσίμων. Από την άλλη στη χώρα μας δύσκολα μπορούμε να αφήσουμε παρκαρισμένο το αυτοκίνητο και να προτιμήσουμε έναν εναλλακτικό τρόπο μετακίνησης.

Τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει τρόπος να χρησιμοποιούμε το αυτοκίνητο μας καταναλώνοντας λιγότερα καύσιμα και παράλληλα προστατεύοντας το περιβάλλον από την  επιβάρυνση με επιπλέον ρύπους. Η οικονομική οδήγηση είναι οικολογική και ασφαλής. Εφαρμόζοντας λοιπόν το Eco-Driving έχουμε τριπλό όφελος.

Τι είναι όμως, ακριβώς και πώς εφαρμόζεται;

Τι είναι το ecodriving;

Πρόκειται για έναν έξυπνο τρόπο οδήγησης, ο οποίος συμβάλλει στην μείωση της κατανάλωσης καυσίμου, στην μείωση των εκπομπών ρύπων και των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, καθώς και στον περιορισμό της ηχορύπανσης και των τροχαίων ατυχημάτων.

Μετά από πλήθος επιτυχημένων δράσεων σε αρκετές χώρες της Ε.Ε, το Eco-Driving σήμερα αποτελεί και επίσημα ένα από τα σημαντικότερα μέτρα πολιτικής της Ε.Ε για τις κλιματικές αλλαγές και την βελτίωση της αποδοτικότητας των οδικών μεταφορών, το οποίο θα ενσωματωθεί στην επίσημη διαδικασία εκπαίδευσης των νέων οδηγών και την ενημέρωση ή επανεκπαίδευση των παλαιών οδηγών.

Οδηγώντας, λοιπόν σωστά εκτός από την εξοικονόμηση ενέργειας και συνεπώς χρημάτων, βοηθάμε και ήδη επιβαρυμένο αστικό κυρίως περιβάλλον. Επιπλέον έχει υπολογιστεί ότι δεν επηρεάζεται ο τελικός χρόνος ταξιδιού, οπότε δε χρειάζεται να ανησυχούμε αν θα φτάσουμε στην ώρα μας.

Συγκεκριμένα πολλές ευρωπαϊκές και ελληνικές έρευνες έχουν δείξει ότι μπορούμε να εξοικονομήσουμε έως και 15% στην κατανάλωση καυσίμου και εκπομπών ρύπων, ενώ παράλληλα πετυχαίνουμε μέχρι και 25% μείωση στα ατυχήματα και συνεπώς βελτίωση της οδικής ασφάλειας. Και βέβαια δεν αφήνουμε απ’ έξω τη σημαντική μείωση της ηχορρύπανσης, τη  μείωση του κόστους συντήρησης οχήματος και ασφάλισής του.

EcoDriving στην πράξη

Οι βασικοί κανόνες για να επιτύχουμε έναν οικολογικό και οικονομικό τρόπο οδήγησης είναι απλοί και όποιος ξέρει να οδηγεί δεν έχει καμιά δυσκολία στην εφαρμογή του.

Οι ειδικοί συνιστούν:

– Αφήνουμε μια ταχύτητα στο σασμάν αποφεύγοντας την νεκρά. Επομένως στην κατηφόρα βάζουμε ταχύτητα κι όχι τη νεκρά (σύστημα cut off). Αν θέλουμε να βάλουμε νεκρά τότε το κάνουμε κάτω από τις 1500 στροφές, όπου το cut-off απενεργοποιείται. Αντιθέτως απ’ ότι μπορεί να νομίζουμε στο ρελαντί η κατανάλωση δεν είναι μηδενική, αλλά σημαντική! Μηδενική κατανάλωση έχουμε όταν δεν πατάμε γκάζι και έχουμε πάνω από 1500 στροφές.

– Η μέγιστη οικονομία επιτυγχάνεται όταν αλλάζουμε ταχύτητα περίπου στο 70% των στροφών που αποδίδεται η μέγιστη ροπή. Δηλαδή αν η μέγιστη ροπή αποδίδεται στις 3800 στροφές, τότε πρέπει να αλλάζουμε ταχύτητα περίπου στις 2600-2700 στροφές (σε ευθεία). Σε ανηφόρα θα πρέπει να φτάνουμε στο 100% της ροπής και σε κατηφόρα μπορούμε να αλλάξουμε λίγο χαμηλότερα από το 80%.

– Κάθε γύρισμα της μίζας καταναλώνει βενζίνη ίση με την κατανάλωση σε λειτουργία στο ρελαντί για 1 λεπτό. Οπότε αν σκοπεύουμε να σταματήσουμε για περισσότερο από ένα λεπτό, σβήνουμε τον κινητήρα.

– Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι όσο μικρότερες είναι οι αποστάσεις που διανύουμε, τόσο μεγαλύτερη είναι η κατανάλωση. Για αυτό αν θέλετε να πάτε με το αυτοκίνητο μέχρι το… περίπτερο, ξανασκεφτείτε το.

– Ένα καλό «κόλπο» να «ελαφρύνουμε» το πόδι μας καθώς οδηγούμε είναι να φανταζόμαστε ότι ανάμεσα στο πόδι μας και στο πεντάλ του γκαζιού παρεμβάλλεται ένα αυγό που δεν πρέπει να σπάσουμε!

– Επίσης η χρήση του φρένου συμβάλλει στην εξοικονόμηση. Οπότε όσο λιγότερο φρένο πατάμε, τόσο καλύτερη κατανάλωση πετυχαίνουμε. Κρατάμε μεγάλες αποστάσεις από το προπορευόμενο όχημα και ρυθμίζουμε την ταχύτητά μας ώστε να μην χρειάζεται να πατάμε φρένο πριν τις στροφές ή όταν φρενάρει ο μπροστινός. Σίγουρα τα «κατεβάσματα» ταχυτήτων είναι καλύτερα από το πάτημα φρένου. Το φρενάρισμα στην ουσία δεν είναι άλλο από σπατάλη ενέργειας από περιττή επιτάχυνση. Το ιδανικό είναι να φρενάρουμε μόνο σε περίπτωση ανάγκης ή όταν πρέπει να σταματήσουμε.

– Όταν βρίσκουμε πεδίο ελεύθερο για να τρέξουμε, όπως συμβαίνει στην Εθνική Οδό, καλό είναι να ξανασκεφτούμε τη σημαίνει «μαγκιά» για μας. Αν είναι η επίτευξη ελάχιστης κατανάλωσης, τότε καλό είναι να περιοριστούμε στα 100 χιλιόμετρα κοντέρ και όχι στα 120 με 130! Και φυσικά με τη μέγιστη ταχύτητα στο κιβώτιο.

– Πολύ σημαντικό είναι να κλείνουμε τα παράθυρα, κι ας παραπονιέται το σκυλάκι μας που αρέσκεται να βγάζει τη μουσούδα του έξω. Επίσης, ελαχιστοποιούμε τη χρήση του κλιματισμού. Ο κλιματισμός είναι το ίδιο αποδοτικής και στους 25°C. Δεν χρειάζεται να τον λειτουργούμε στους 20 °C!

– Θα πρέπει να ελέγχουμε συχνά την πίεση στα ελαστικά μας. Μια μικρή απόκλιση από το κανονικό φούσκωμα, μπορεί να μας κοστίσει πολλά. Αν τα λάστιχά δεν είναι φουσκωμένα στη σωστή πίεση που προβλέπει ο κατασκευαστής, τότε καταναλώνουμε ως και 4% περισσότερο καύσιμο (ανάλογα με την ταχύτητα).

– Και φυσικά κάνουμε συχνή και καλή συντήρηση του αυτοκινήτου.

Καθαρά καύσιμα

Στα πλαίσια πολιτικής για την προώθηση των καθαρότερων καυσίμων και οχημάτων στις οδικές μεταφορές, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ήδη τον στόχο της υποκατάστασης του 20% των συμβατικών καυσίμων που χρησιμοποιούνται στις μεταφορές με εναλλακτικά καύσιμα μέχρι το 2020. Για τον σκοπό αυτό η Ε.Ε έχει ήδη προβεί σε έκδοση Οδηγιών, αποφάσεων και προτάσεων οδηγιών για την προώθηση της αγοράς των εναλλακτικών καυσίμων στα κράτη-μέλη:

Σύμφωνα με την Οδηγία 2003/30/ΕΚ, μέχρι το 2015 το 8% των καυσίμων θα έπρεπε να αποτελείται από βιοκαύσιμα. Επίσης, βάσει της Οδηγίας 2003/96/ΕΚ προβλέπεται η δημιουργία πλαισίου για την μείωση ή απαλλαγή των βιοκαυσίμων ή άλλων εναλλακτικών καυσίμων όπως φυσικό αέριο, υγραέριο από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στον οποίο υπόκεινται τα συμβατικά υγρά καύσιμα. Επιπλέον, η Ε.Ε έχει προτείνει τη φορολόγηση των επιβατικών οχημάτων ανάλογα με τις εκπομπές CO2, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η αγορά καθαρών και περισσότερο ενεργειακά αποδοτικών οχημάτων.

Καθαρά οχήματα

Τα λεγόμενα καθαρά οχήματα είναι τα οχήματα φυσικού αερίου, βιοντήζελ, βιοαιθανόλης, τα υβριδικά, τα οχήματα κυψελών καυσίμου και εκείνα με κινητήρες εσωτερικής καύσης με υδρογόνο.

Οχήματα φυσικού αερίου

Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκοσμίου Συνδέσμου Οχημάτων Φυσικού Αερίου, σήμερα κυκλοφορούν παγκοσμίως περίπου 5 εκατομμύρια τέτοια οχήματα. Στην Αθήνα κυκλοφορούν περισσότερα από 400 λεωφορεία φυσικού αερίου.

Τα οχήματα φυσικού αερίου (NGV) διαθέτουν κινητήρες εσωτερικής καύσης με ανάφλεξη και είναι παρόμοια με τα βενζινοκίνητα οχήματα, αλλά με διαφορετικό εξοπλισμό αποθήκευσης και παροχής του καυσίμου.

Οχήματα Βιοντήζελ

Το βιοντήζελ μπορεί να αντικαταστήσει τελείως το συμβατικό πετρέλαιο κίνησης ή να αναμειχθεί με αυτό σε διαφορετικές αναλογίες. Οι φυσικές και χημικές ιδιότητες του βιοντήζελ μοιάζουν πολύ με του ορυκτού πετρελαίου και οι συμβατικοί κινητήρες δεν χρειάζονται μετατροπές για να χρησιμοποιούν μίγματα έως 5%.

Το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης βιοντήζελ σαν καύσιμο μεταφορών είναι ότι μπορεί να παρουσιάσει μείωση στις εκπομπές ρύπων και αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τη χρήση συμβατικού πετρελαίου. Η χρήση 100% βιοντήζελ (πράγμα σπάνιο) μπορεί να μειώσει τις καθαρές εκπομπές CO2 κατά 40-50%, αντίστοιχα η χρήση μίγματος 5% μειώνει το CO2 κατά 2 – 2.5%.

 

biodiesel-with-sunflowers

Υβριδικά

Υβριδικά θεωρούνται οχήματα που χρησιμοποιούν δύο ή και περισσότερες πηγές ενέργειας για την κίνηση τους. Διαθέτουν ταυτόχρονα κινητήρα εσωτερικής καύσης και ηλεκτροκινητήρα. Είναι «καθαρότερα» και περισσότερο αποδοτικά από τα συμβατικά οχήματα, παρουσιάζουν μικρότερο λειτουργικό κόστος, όμως είναι ακριβότερα στην αγορά τους.

Τα οχήματα αυτά δεν είναι δυσκολότερα στην οδήγηση από τα συμβατικά οχήματα. Παράλληλα αλλάζουν αυτόματα λειτουργία από τον κινητήρα εσωτερικής καύσης στον ηλεκτροκινητήρα, δεν απαιτείται να συνδεθούν με την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος για την φόρτιση των μπαταριών και έχουν αυτόματο σύστημα μετάδοσης.

 

Μαρίας Στέλλα  Μπαλούρδου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: