Γιώργος Σαραντάκος . Μαχητής της Ενημέρωσης

12647603_1730613907170798_161609888_n

Τον γνωρίζω αρκετά  χρόνια, τον έβλεπα και συνεχίζω να τον βλέπω στην τηλεόραση, αλλά πάντα τον συναντούσα και τον συναντώ να περπατά στους δρόμους του Πειραιά μ ένα μικρόφωνο στο χέρι συνοδευόμενος από ένα καμεραμάν.  Σήμερα τον συνάντησα που άλλου ; μα να περπατά στους δρόμους κάνοντας αυτό που του αρέσει περισσότερο, να αναπνέει και να αποτυπώνει τα προβλήματα, αλλά και τις καλές στιγμές της Πόλης μας , του Πειραιά μας .

Τον Γιώργο Σαραντάκο συνάντησα και περπατώντας μίλησα μαζί του, και είναι μεγάλη μου χαρά να σας τον παρουσιάσω .

Του ζήτησα να μιλήσουμε και λιγότερο να του πάρω συνέντευξη και δέχθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα , μοναδικός όρος να περπατάμε καθώς θα μιλάμε

Αρζόγλου .   Γιώργο πες μας λίγα λόγια για σένα και την οικογένεια σου , πού γεννήθηκες και γενικά λίγα πράγματα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Σαραντάκος   Γεννήθηκα στον Πειραιά πριν από 48 χρόνια ,με καταγωγή από την Μάνη. Ο πατέρας μου επί χρόνια διευθυντής εφημερίδας της Βραδυνης συγκεκριμένα και η μητέρα μου συμβολαιογράφος πολλά χρόνια στον Πειραιά και στην Νίκαια.

Ο αδερφός μου ο Γιάννης δυο χρόνια πιο μικρός από μένα είναι σχολιαστής στο Μεγκα,στην πρωινή εκπομπή του σταθμού και διευθυντής της εφημερίδας “Έθνος” Μεγάλωσα στον Πειραιά και εδώ έκανα τα πρώτα μου βήματα.

Μόλις  τελείωσα το σχολείο μπήκα στο Πάντειο  Πανεπιστήμιο.

Το όνειρο μου από παιδί ήταν να ακολουθήσω τα βήματα του πατέρα μου στη δημοσιογραφία δηλαδή ,ένας  κόσμος που με συνέπαιρνε από παιδί, με γοήτευε και πράγματι φοιτητής ακόμα ξεκίνησα τη δουλειά…

Α/Χ ¨Τι θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια? Πως ήταν τότε το επάγγελμα και πως είναι τώρα? Τι αποκόμισες από τόσα χρόνια δημοσιογραφίας?

Γ/Σ  Ξεκίνησα στα μέσα της δεκαετίας του 80 πριν καλά-καλά συμπληρώσω τα 20 χρόνια από την εφημερίδα “Ακρόπολη”, άμισθος  ακόμα  βοηθός γνωστών και έγκριτων συναδέλφων όπως του Περη Χαλατση μετέπειτα διευθυντή πολλών μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών ,και φυσικά του Γιώργου Λεβεντογιαννη του πρώτου μου διευθυντή.

Στη συνέχεια πήγα στη Βραδινή όπου είχα διευθυντή τον πατέρα μου Σαραντο Σαραντακο ο οποίος και με μύησε στα μυστικά της δημοσιογραφίας και γενικότερα στα μυστικά της ζωής του δημοσιογράφου .Ίσως ο σοφότερος δάσκαλος που είχα.

Στην αρχή της δεκαετία του 90 που ξεκίνησε η ιδιωτική τηλεόραση πήγα στο Μέγκα. Στον μαγικό κόσμο της τηλεόρασης.

Στον φανταστικό κόσμο της τηλεόρασης. Εκεί  έκανα και τις πρώτες γνωριμίες και φιλίες που με ακολουθούν μέχρι σήμερα.

Τον Δρακάκη,τον Ζορμπα,τον Βλαβιανό,τον Κουσουλα και τόσους άλλους που με συνδέει μαζί τους μια ζωή.

Α/Χ  ¨Τι θυμάσαι από όλα αυτά τα χρόνια στη τηλεόραση? Πριν από ένα μήνα μετά από 25 χρόνια άλλαξες κανάλι, μια μεταγραφή που προκάλεσε θόρυβο.  Γιατί το έκανες αυτό?

Γ/Σ 25 χρόνια στο Μεγκα κάλυψα όλα τα ρεπορτάζ .Από  πολίτικο μέχρι ελεύθερο και καλλιτεχνικό .δίπλα σε ανθρώπους που με βοήθησαν πραγματικά.

Ποιον να πρωτοθυμηθώ; Τον Νίκο Χατζηνικολάου, που μάλιστα με είχε συνεργάτη στις εκπομπές του; Τον Χρήστο Παναγιωτόπουλο, ίσως τον μακροβιότερο διευθυντή-φίλο που είχα; η μήπως τον Νίκο Στραβελακη συνάδελφο και φίλο με μια περίεργη σχέση αγάπης και μίσους;;;

Ίσως το Μεγκα να ήταν το πρώτο μου σπίτι… 25 χρόνια εκεί… Μεγάλωσα ανδρώθηκα, έζησα γέλασα έκλαψα.

Γνώρισα καινούριους ανθρώπους τον Πάνο τον Τουμάση, την Ανδρουλάκη, τον Κωνσταντάτο, άξιους συναδέλφους την Σοφία Δήμτσα, τον Γιώργο Παππού ,την Μίνα Καραμήτρου, τον Βαγγέλη Γκαιντέ και τόσους άλλους που με τίμησαν με την φιλία τους, άλλος  λιγότερο και άλλος περισσότερο.

Ένα κλίμα όχι συναδελφικό αλλά αδελφικό που όμως όπως και οι περισσότερες σχέσεις έχουν ένα τέλος. Όσο πικρό και αν είναι… Έτσι λοιπόν μετά από 25 χρόνια αποφάσισα ότι έπρεπε να πέσουν οι τίτλοι τέλους σε αυτή την τόσο αρμονική σχέση. Η ανάγκη της ανανέωσης, ίσως και το οικονομικό όλα έπαιξαν το ρόλο τους και κυρίως η πρόταση που είχα από έναν εξίσου αγαπημένο τηλεοπτικό σταθμό και έναν αγαπημένο φίλο. Το διευθυντή του STAR CHANNEL Κώστα Τσιακανίκα.

Σε ένα γνώριμο περιβάλλον όπου συνάντησα και πάλι αγαπημένους φίλους τον Δρακάκη  μετά από πολλά χρόνια κοινής ζωής τον Γιώργο Νικολόπουλο, την Τσαπανίδου τον Βλάβιανο,τον Καζακόπουλο και τόσους άλλους με τους οποίους είχαμε κοινή αφετηρία.

Ένα νέο ξεκίνημα στα 48 μου με ότι αυτό συνεπάγεται με όποιες δυσκολίες δηλαδή ,αλλά και με όποια νέα ερεθίσματα

Α/Χ ¨Ποιοι είναι οι στόχοι σου τώρα? Θα αναμειχθείς τελικά με την πολιτική? Το όνομα σου ακούγεται συχνά-πυκνά σαν υποψήφιου βουλευτή για τον Πειραιά. Τι θα κάνεις;

Γ/Σ   Πριν από ένα μήνα σήκωσα τα μανίκια και έπιασα δουλειά στην νέα μου επαγγελματική στέγη με πολύ όρεξη οφείλω να ομολογήσω και χαρά

.Είναι γνωστό ότι τόσο το 2007 αλλά και το 2009 ο τότε γενικός γραμματέας της ΝΔ αλλά και ο γενικός διευθυντής του κόμματος μου είχαν κάνει πρόταση τιμητική πρόταση να στελεχώσω το ψηφοδέλτιο του κόμματος στην Α’ Περιφέρεια Πειραιώς και Νήσων.

Το ίδιο έγινε και το 2012 αλλά και πέρυσι επί Προεδρίας Σαμαρά.

Όπως ξέρετε και εσείς υπάρχει επαγγελματικό ασυμβίβαστο και θα πρέπει εάν σκοπεύω να  εκτείω στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ η οποιουδήποτε άλλου κόμματος θα πρέπει να παραιτηθώ πρώτα από τη δουλειά μου.

Είναι και αυτό ένα οξύμωρο της πολίτικης μας ζωής.

Δηλαδή δεν γνωρίζω ποιος από τους υπολοίπους υποψηφίους πρέπει να παραιτείται από την δουλειά του {προσοχή δεν μιλώ περί αναστολής άσκησης του επαγγέλματος αλλά περί παραίτησης και επαναπρόσληψης σε περίπτωση μη εκλογής} για να εκτεθεί σας υποψήφιος.

Στον Πειραιά όπου μένω γνωρίζω από κοντά τα προβλήματα του τόπου, και θα έλεγα από πρώτο χέρι. Συχνά-πυκνά μιλώ με τους φίλους μου τον Μιχάλη τον Δεμέστιχα, τον Πέτρο Μπογράκο, τον Πρόεδρο της ΕΣΕΕ Βασίλη Κορκιδη,και τόσους άλλους για το τι πρέπει να γίνω. Εκείνο  όμως που προέχει αυτή τη στιγμή είναι να δούμε πότε θα γίνουν εκλογές, μην ξεχνάτε ότι δεν έχουν περάσει ακόμα ούτε έξι μήνες από την προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, το  πολιτικό τοπίο είναι ακόμα ρευστό, και φυσικά κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνουν εκλογές διάθεση για προσφορά πάντα υπάρχει και είναι γνωστό αυτό. Φυσικά ο χρόνος θα δείξει και τότε όταν έρθει εκείνη η ώρα όλοι θα αποφασίσουμε με γνώμονα φυσικά το καλό της πόλης και των νησιών μας

Α/Χ  Σε βλέπουμε τακτικά στους δρόμους του Πειραιά, πως βλέπεις την πόλη, σου αρέσει να ζεις και να κυκλοφορείς  εδώ;

Γ/Σ   Εγώ ζω και αναπνέω σε αυτή την πόλη από μικρό παιδί. Θυμάμαι τις βόλτες μου πιτσιρικάς με τους γονείς μου στο Πασαλιμάνι στην Πειραική στη Φρεαττύδα .Είναι ποτέ δυνατόν  τώρα που μεγάλωσα και υποτίθεται ότι ωρίμασα να αλλάξω συνήθειες .Άλλωστε είναι τόσο οικείο και φιλικό το περιβάλλον εδώ που σίγουρα δεν το αλλάζω ούτε με τις Μαλδίβες που λέει ο λόγος….

Α/Χ  ΣΕ χαρακτηρίζουν οι φίλοι σου τρελό Ολυμπιακό;  Βέβαια το ξέρουμε αυτό αλλά θέλουμε και από σένα να μας πει δυο λόγια γι αυτή την εμμονή σου..

Γ/Σ  Ξέρετε είμαι ένας άνθρωπος που δεν επιτρέπω στον εαυτό μου πολλές αδυναμίες. Ίσως καμιά. Έτσι έχω μάθει να ζω .Ο Ολυμπιακός  όμως είναι η εξαίρεση στον κανόνα. Εδώ μπορούμε να σφαχτούμε. Έχω έναν καλό φίλο έναν αδελφό τον γνωστό συνάδελφο Γιώργο Γεωργιάδη. Φίλοι  κολλητοί 25 χρόνια. Και όμως με αυτόν τον άνθρωπο πριν από 20 χρόνια φτάσαμε στο σημείο να πιαστούμε στα χέρια, άρρωστος βαζελος  αυτός, στα  δημοσιογραφικά του ΟΑΚΑ και να κινδυνέψουμε ακόμα και με διαγράφη από την ΕΣΗΕΑ.Ο Ολυμπιακός για μένα είναι τρόπος ζωής.

Α/Χ Το να μιλάς και να περπατάς είναι μία καθαρά  φιλική κουβέντα όμως τα χιλιόμετρα είναι επίσης πολλά , φτάσαμε  να βρεθούμε παραλιακά από την μία άκρη στην άλλη , παρόλα αυτά δεν κουραστήκαμε καθόλου γιατί απλά περπατούσαμε στην αγαπημένη μας  Πόλη , τον Πειραιά μας .

Γιώργο να σε ευχαριστήσω που μου έδωσες την ευκαιρία να μιλήσουμε για σένα προσωπικά και επαγγελματικά .

Γ/Σ  Χάρη και εγώ σ ευχαριστώ για αυτήν την όμορφη κουβέντα, γιατί είναι ίσως και η πρώτη φορά που εσύ ρωτούσες και εγώ είχα την δυνατότητα να απαντώ , πράγμα σπάνιο για έναν άνθρωπο σαν εμένα .

 

Αρζόγλου

Αρζόγλου Χάρης

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: