ΕΠΕΙΓΟΝ ΜΗΝΥΜΑ:ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΚΟΣΤΟΣ!!!

is

Γιατί θέλω να χω σχέσεις γνήσιες στην ζωή μου και όμως δυσκολεύομαι να τις αποκτήσω τελικά?
Φοβάμαι μήπως απορριφθώ αν δεν γίνω επιθυμητός/η..
Καχύποπτες σκέψεις με κατακλύζουν ότι δεν θα διαρκέσει τίποτα ευχάριστο που ζω..
Όλα είναι προσωρινά…
Όλα τα ωραία κάποτε έχουν ένα τέλος..
Αυτές είναι μερικές από τις σκέψεις που κάνουμε όταν διεκδικούμε την ευτυχία μέσα από τις σχέσεις μας..
Αυτόματα, λοιπόν ή σταδιακά, ανάλογα με την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία μας ,ίσως, ξεκινούμε να υιοθετούμε συμπεριφορές ,τέτοιες ώστε να φαινόμαστε απόλυτα ‘’καλοί’’ στον άλλον ώστε αν θα μπορούσε ένας ζωγράφος να κάνει την προσωπογραφία μας σίγουρα δεν θα παρέλειπε να τοποθετήσει και ένα ….‘’λαμπερό φωτοστέφανο’’.
Όμως, η συμπεριφορά που δεν είναι προερχόμενη από τον ψυχισμό μας ‘’λήγει’’ πιο γρήγορα κι από το ‘’φρέσκο γάλα’’.
Τι σημαίνει αυτό?
Σημαίνει ότι εκδηλώνεται η ανασφάλεια των παραπάνω αγχωτικών σκέψεων με την πρώτη δοθείσα αφορμή και αιτία.
Όχι, απαραίτητα πως λειτουργούμε με κακές προθέσεις αλλά σίγουρα, αυτές οι προθέσεις δεν είναι αυθεντικές!
Στηρίζεται σε έναν ‘’καθωσπρεπισμό’’ με σκοπό να με θέλουν, να είμαι ο ‘’καλός’’ της υπόθεσης. Ώστε όταν τελειώσει η οποιαδήποτε μορφή σχέσης να μπορώ να ‘’ξορκίσω’’ τις ενοχές μου, δηλαδή
τις αυτό-ενοχές που αφορούν φυσικά την αξία που έχω εγώ για τον εαυτό μου.
Θα βρω παρηγοριά μετά την λύση της σχέσης γιατί τα άτομα του δικού μου περιβάλλοντος αλλά και εγώ.. θα μεταμορφώσω τον εαυτό μου σε έναν οσιομάρτυρα και τον άλλον σε έναν κακό άνθρωπο που του έδωσα τα πάντα κι αυτός δεν με εκτίμησε..
Γι αυτά τα συμπλέγματα ,λοιπόν ,αναφερόμαστε..
Γιατί ,εκεί βρίσκεται τελικά το πρόβλημά :
 Πόσο αξίζω?
 Ποια ιδέα έχουν οι άλλοι για μένα?
 Έχω την αποδοχή επειδή την εξαγοράζω με την ‘’καθώς πρέπει ‘’ μου συμπεριφορά ?
 Έχω την αγάπη του άλλου και την εκτίμηση επειδή πολλές φορές ‘’έπνιξα’’ τον θυμό μου..για να μην κακοχαρακτηριστώ ή ακόμα χειρότερα για να χω άλλο ένα απαλλακτικό ευθυνών ότι θυσιάστηκα για τον άλλον..οπότε δεν του άξιζε αυτή η ‘’καλή’’ συμπεριφορά??
Και ποιος μας εγγυάται ..και που ναι γραμμένο, όπως λέμε ότι αγαπάμε μόνο τους ΄΄καλούς ’’ ανθρώπους?
Ή ότι για να μας αγαπήσουν θα πρέπει να είμαστε με το φωτοστέφανο στο κεφάλι?
Και τελικά γιατί ενώ κάνω τα πάντα να διατηρήσω την σχέση που θέλω ..δεν τα καταφέρνω?
Γιατί μια σχέση ανθρώπινη διατηρείται με ανθρώπινα μέσα και όχι με υπέρ-ανθρώπινα μέσα..Είμαστε στην διάσταση της γης και όχι στην επουράνια διάσταση..Άρα οι υπέρ-ανθρώπινες συμπεριφορές ανήκουν στους υπεράνθρωπους ..
Με την υπερβολική μου ‘’τελειότητα’’ δεν αφήνω τον άλλον να αναπνεύσει..Αισθάνεται ‘’δεμένος’’ από τα δεσμά της ‘’αγάπης’’ και νιώθει ένοχος αν δεν φερθεί κι εκείνος με την αντίστοιχη απόλυτη μορφή. Χειρίζομαι εγώ την σχέση επειδή χειρίζομαι και τον άλλον με την απόλυτη υποταγή μου στα ‘’θέλω’’ του ,στις ανάγκες του.
Πώς το κάνω αυτό ,όμως? Από πού παίρνω δύναμη και ‘’κουκουλώνω’’ πάντα οποιοδήποτε συναίσθημα μου?
Επειδή ικανοποιώ την μέγιστη δική μου ανάγκη:
 Να έχω τελικά εγώ τον έλεγχο της σχέσης .Έχω αυτό που θέλω με οποιοδήποτε τίμημα.
Πόσο ,όμως, θα μπορέσω να χω αυτό το προσωπείο?
 Μέχρι να φανεί η ανασφάλεια μου και να βγει ο θυμός που καταπιέζω μέσα μου. Γιατί είμαι θυμωμένος/η που έχω αυτό που θέλω με τόσο κόπο και με τόσες θυσίες..

Κάποια στιγμή θα συμπεριφερθώ, ενστικτωδώς, σύμφωνα με την γνώμη έχω αποκτήσει τελικά για τον άλλον (πάντα αρνητική μετά από τόσες ματαιώσεις που έχω δεχθεί) μες την καθημερινότητα και ο άλλος θα αντιληφθεί τελικά ποια είναι τα αληθινά ανασφαλή μου συναισθήματα..
Κι όταν αντιδράσει δυναμικά σε όλη αυτή την συναισθηματική χειραγώγηση που έχει υποστεί ..
 τότε με ένα ‘’συγγνώμη’’ ή με πολλά ‘’συγγνώμη’’ έχω επαναφέρει πάλι την σχέση στο επίπεδο που θέλω..

Και η ζωή συνεχίζεται στο ίδιο tempo και επαναλαμβάνεται ο κύκλος που αναφερόμαστε και πλέον τα ‘’συγγνώμη’’ δεν αρκούν για να χειραγωγώ τον άλλον .
 Τότε ξεκινούν τα απανωτά ψέματα και οι ασάφειες προκειμένου να καλύπτω τα λάθη της συμπεριφοράς μου που δείχνουν την ανυπαρξία του σεβασμού προς τον άλλον ..μα πάνω απ’ όλα στον εαυτό μου!
Φυσικά ήδη έχει ξεκινήσει η αντίστροφη στην πορεία της σχέσης. Οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο συχνές..και η απόσταση μεγεθύνεται. Τότε μπαίνει σε λειτουργία και το τελευταίο ‘’χαρτί’’ που έχω για να χειραγωγώ τον άλλον .
 Του δημιουργώ ενοχές !
Αναφέρομαι σε όλες τις θυσίες που χω κάνει μέχρι τώρα γι αυτόν και τον παρουσιάζω σαν τον αχάριστο που δεν εκτίμησε την ‘’αγάπη ‘’ μου..
Τα αίτια μια τέτοιας συμπεριφοράς βρίσκονται σε αναζητήσεις ψυχολογικών μελετών ανά περίπτωση για τον καθένα ξεχωριστά.
Στο αίσθημα, εν κατακλείδι, να είμαι αποδεκτός, να με αγαπούν και να ανήκω ή καλύτερα να μου ανήκει μια σχέση..αυτή και το μέλος που την συμπληρώνει..
Να ελέγχω, δηλαδή, καρδιές, λόγια, συναισθήματα και ζωές γύρω μου..
Το σημαντικότερο λάθος του λάθους ,όμως ,είναι όταν το λάθος δεν εντοπίζεται!
Ας ‘’ψάξω’’, τελικά, κι ας εντοπίσω μήπως έχω κι εγώ τέτοιες συμπεριφορές?
Ας αποκτήσω ,λοιπόν, νέα ταυτότητα και να μπω σε υγιείς σχέσεις!
Οι γνήσιες σχέσεις ξεκινούν όταν σταματούν οι οποιεσδήποτε μορφές ‘’χειρισμού’’ .
 Όταν ανακαλύψουμε ότι εμείς ορίζουμε την ζωή μας και δεν εξαρτιόμαστε από κανέναν συναισθηματικά.
Και να μην ξεχνάμε …
 Όσο πιο βαθιά κρύβουμε τα συναισθήματα μας τόσο πιο πολύ αυτά φωλιάζουν και γίνονται δεύτερο σώμα μας..
Γνήσια Σχέση = Αληθινός Εαυτός + Ανεξάρτητος Εαυτός.
Εμπιστοσύνη στον Εαυτό μας

Σημείωση : «Τα άρθρα που φιλοξενεί η σελίδα έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα.
Απαραίτητη η συμβουλή γιατρού όταν απαιτείται.
Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.»
Νίκη Χατζηχαλεπλή
Κοινωνική Λειτουργός και παιδαγωγός

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: