Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

image004

Γεια σας ονομάζομαι Κουταλέλλη Μαρία κατάγομαι από τη Λέσβο και θα αναλάβω τη στήλη «Ελλάδα Παντού». Είμαι πτυχιούχος του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδικότητα στην Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης. Κατά κύριο λόγο τα άρθρα μου θα σχετίζονται με τον πολιτισμό της Ελλάδας, τα μνημεία της, την καθημερινή ζωή των ανθρώπων στην αρχαιότητα αλλά και πιο σύγχρονα θέματα όπως έργα τέχνης από σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους.

Η αρχή του Ελληνικού έθνους συνδέεται με την εποχή του λίθου και πιο συγκεκριμένα από την παλαιολιθική περίοδο (40.000-10.000 π.Χ) όπου έχουμε τις πρώτες ενδείξεις κατοικίας τον Ελληνικό χώρο. Τα ευρήματα αυτής της περιόδου είναι περιορισμένα, ωστόσο αποδεικνύεται η κατοίκηση του και μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Από την 11η χιλιετία οι άνθρωποι στρέφονται προς το Αιγαίο για ψάρεμα και την εκμετάλλευση του οψιανού της Μήλου ένα ορυκτό που τους βοήθησε στην εξέλιξη τους. Με αυτά τα στοιχεία που έχουμε μπορούμε να καταλάβουμε τη σχέση που είχαν οι Έλληνες με τη θάλασσα ήδη από την παλαιολιθική εποχή.

Προχωρώντας στη νεολιθική περίοδο ( 6.500-2.600 π.Χ ) η Ελλάδα γνωρίζει σημαντική άνθηση στο πολιτισμό της. Τα γενικά χαρακτηριστικά της νεολιθικής επανάστασης όπως ονομάζεται ,τα οποία ξεκίνησαν από τη Μεσοποταμία, είναι η καλλιέργεια της γης, η κτηνοτροφία και η μόνιμη κατοίκηση, που συνεχίστηκαν και στις επόμενες περιόδους. Εικάζεται ότι τα στοιχεία του νεολιθικού πολιτισμού πέρασαν στη Ελλάδα με πληθυσμούς που ήρθαν από τη Μικρά Ασία αλλά και βόρειες περιοχές. Στον ελλαδικό χώρο παρά τις εξωτερικές επιδράσεις υπήρχαν τοπικά χαρακτηριστικά που τον ξεχώριζαν. Οι περιοχές που διακρίθηκαν αυτή την εποχή ήταν η Θεσσαλία και η Βόρεια Ελλάδα που φαίνεται ότι οδηγούσαν τις εξελίξεις.   Προς το τέλος της περιόδου εμφανίζεται ο χαλκός και η μεταλλουργία σε πρωτογενές επίπεδο, με αποτέλεσμα ο ακριβής διαχωρισμός της από την επόμενη εποχή του χαλκού να είναι εξαιρετικά δυσδιάκριτος και συζητήσιμος.

Με την εγκαθίδρυση του χαλκού ως βασικό υλικό για τις κατασκευές και τα όπλα περνάμε στην εποχή του χαλκού ( 2.600-1.100 π.Χ ). Με την έναρξη της νέας εποχής κάποιοι από τους παλαιότερους οικισμούς εγκαταλείπονται και ιδρύονται καινούριοι σε πολλά μέρη της Ελλάδας, όπως Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρο, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο, Εύβοια, Ιόνιο και Αιγαίο. Η αύξηση των οικισμών δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο στη βελτίωση των συνθηκών ζωής αλλά προφανώς και στην αύξηση του πληθυσμού, ο οποίος προήλθε από μεταναστεύσεις από ανατολικές περιοχές και όχι εκστρατείες αφού δεν έχουμε στοιχεία καταστροφής οικισμών. Την περίοδο αυτή χάνουν το προβάδισμα η Θεσσαλία και οι Βόρεια Ελλάδα και το παίρνουν τα νησιά του Αιγαίου και η Κρήτη γνωρίζονταν μεγάλη ανάπτυξη στον εμπόριο.

 

Κουταλέλλη Μαρία

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: