Συνέντευξη με την Ελένη Φιλίνη στην Εκπομπή Ηθοποιός Σημαίνει Φώς με τον Βασίλη Σαμαριτάκη

13-11204908_803102266445589_6273684698113443274_n

Η Ελένη Φιλίνη είναι μία από τις πιο όμορφες και γοητευτικές ηθοποιούς του Ελληνικού θεάτρου και του Ελληνικού κινηματογράφου. Από αυτό που προκύπτει και από αυτή τη συνέντευξη η Ελένη Φιλίνη, είναι από τις περιπτώσεις όπου η εξωτερική ομορφιά συνυπάρχει με τον όμορφο εσωτερικό της κόσμο. Μία πολύ όμορφη γυναίκα και μαγκάκι μαζί, που δε μασάει τα λόγια της, γιατί είναι πέρα για πέρα αληθινή και αυτό μπορεί να πειράζει κάποιους δήθεν. Εμάς δε μας πειράζει καθόλου, απεναντίας θαυμάζουμε και αγαπάμε Ελένη, την ωραία, πολύ ωραία Ελένη. Απολαύστε την…

Βασίλης Σαμαριτάκης : Καλωσορίζω μία από τις πιο ωραίες και γοητευτικές ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και του ελληνικού θεάτρου, την ωραία Ελένη Φιλίνη. Ωραία μου κυρία καλωσορίσατε στο Ηθοποιός σημαίνει φως και στο περιοδικό faretra..

 Ελένη Φιλίνη: Χαρά μου… σε ευχαριστώ…

 Β.Σ. : Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την αρχή… παιδικά χρόνια…

 Ε. Φ. : Παιδικά χρόνια; Γενικά τα παιδικά, ωραία είναι…

Β.Σ. : Γεννηθήκατε στην Κόρινθο;

Ε. Φ. : Κόρινθο, αλλά από 5 ετών στην Αθήνα. Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως δεν πήγαινα όλα τα καλοκαίρια, ειδικά μέχρι τα 15 στην Κόρινθο, ακόμα και τώρα πηγαίνω…

Β.Σ. : Αδέρφια; Μοναχοπαίδι;

Ε. Φ.: Μοναχοπαίδι. Κόρινθο γεννημένη, ρίζες Δημητσάνα, Καλάβρυτα οι παππούδες, Λουτράκι η μία γιαγιά, Άργος, Σπάρτη η άλλη…

Β.Σ. : Το καλλιτεχνικό πως μας προέκυψε; Υπήρχε στην οικογένεια;

Ε.Φ. : Στην οικογένεια όχι… δηλαδή ναι, η θεία είχε πολύ ωραία φωνή, πατέρας, μητέρα, χορευτές πρώτοι, αλλά δε θέλανε καν να ασχοληθώ επαγγελματικά με αυτά. Εγώ βέβαια έκανα χορό από τα 9 μου χρόνια και στα 15 ήρθαν στη σχολή που έκανα χορό και με βουτήξανε για να το πω έτσι, για μόντελινγκ, πασαρέλα κ.τ.λ.

Β. Σ.: Ε βέβαια μία ωραία Ελένη δε θα μπορούσε παρά να κάνει πασαρέλα και καριέρα μοντέλου…

Ε. Φ.: Ε Από εκεί και πέρα έκανα τηλεόραση και κινηματογράφο, παράλληλα σχολείο και το βράδυ δούλευα, χόρευα με τη δασκάλα μου την Καίτη Χόλντεν, το πρωί πήγαινα σχολείο και με το που τέλειωσα το σχολείο μπήκα στη δραματική σχολή του Θεοδοσιάδη.

Β.Σ.: Δηλαδή κινηματογράφος και τηλεόραση προηγήθηκαν της σχολής;

Ε. Φ. : Ναι προηγήθηκαν…

Β.Σ. : Άρα η ομορφιά ήταν ένα διαβατήριο…

Ε. Φ.: Διαβατήριο ήταν και είναι, αλλά και δυσκολία μαζί, σήμερα είναι μεγαλύτερο διαβατήριο, εκείνη τη δεκαετία ήταν πιο δύσκολα τα πράγματα, ήταν και μπούμερανγκ δηλαδή!!!

Β.Σ. : Το ατίθασο του χαρακτήρα;

Ε. Φ. : Φαίνεται;

Β.Σ. : Ξέρω εγώ, νομίζω…

 Ε. Φ. :  Αλήθεια φαίνεται;

Β. Σ. :  Ναι φαίνεται… χα χα χα… εγώ το έβγαλα δηλαδή..

Ε. Φ. :  Χα χα χα !!!

Β.Σ. : Πόσο δύσκολο ήταν αυτό, ή πόσο βοήθησε, αν βοήθησε στην επαγγελματική και στην προσωπική σας ζωή;

Ε. Φ. :  Γενικά είναι δύσκολο… αλλά με παραξενεύει που το λες έτσι, χωρίς να με ξέρεις καλά…

Β.Σ. : Ε εγώ το έβγαλα με τη μία, χα χα χα

 Ε. Φ. : Ναι ειλικρινά με παραξενεύει… ξέρεις στα λευκώματα που γράφαμε στο σχολείο, ένα από τα χαρακτηριστικά που μου γράφανε ήταν αυτό!!!

Β. Σ. : Εγώ το έβγαλα… δεν ξέρω!!!

Ε. Φ. : Ναι το έβγαλες μπράβο, είσαι ψυχολόγος και καλός… μπράβο!!!

Β. Σ.: Ότι είσαι ωραία αυτό είναι δεδομένο…

Ε. Φ. : Αυτό είναι υποκειμενικό…

Β. Σ. : Όχι θέλω να πω το να είσαι ωραία δε σημαίνει ότι όλα είναι εύκολα, ακόμα και σε προσωπικό επίπεδο. Μία δυναμική και όμορφη γυναίκα μπορεί να φοβίζει τους άνδρες και να μην τολμούν να την προσεγγίσουν…

Ε. Φ. : Μπα πήγαμε στο ερωτικό τώρα… χα χα χα κάνεις άλματα βλέπω…

Β.Σ.:  Χα χα χα με σένα δεν θα μπορούσα να το αποφύγω… θέλω να πω… συγγνώμη μπορώ να σου μιλάω στον ενικό;

Ε. Φ. : Ε φυσικά, εγώ μιλάω στον ενικό εδώ και ώρα. Σιχαίνομαι τους τύπους, είμαι κατά των τύπων εγώ γενικά, είμαι ανένταχτη στα καθώς πρέπει..

Β. Σ.: Ωραία θέλω να πω ότι δεν αναφέρομαι μόνο σε σένα προσωπικά. Εγώ έχω πολλές πολύ όμορφες φίλες που είναι βέβαια και πολύ δυναμικές συγχρόνως και είναι μόνες…

 Ε. Φ. :  Αυτό είναι το πρόβλημα ο δυναμισμός, η ομορφιά μόνη όχι, μπορεί να είναι απλά όμορφη και να είναι μία Μπίμπι Μπω και να είναι μία χαρά… ο δυναμισμός φοβίζει. Ξέρεις ο άντρας θέλει να σε δουλεύει και λίγο, χα χα χα

Β.Σ.: Χα χα χα θέλει να έχει το πάνω χέρι δηλαδή…

Ε. Φ. :  Όχι δεν είναι θέμα το ποιός έχει το πάνω χέρι, ποτέ δε μου άρεσε το πάνω χέρι… εγώ είμαι υπέρ της ισότητας των δύο φύλων… δεν καταλαβαίνω το εγώ είμαι άντρας και κάνω ό, τι  γουστάρω, δεν το δέχομαι, ότι ο άντρας έχει περισσότερα δικαιώματα από εμένα που είμαι γυναίκα…

Β. Σ. : Από το διαδίκτυο έχεις την αγάπη πάρα πολλών φανς και ανάμεσά τους πολλές γυναίκες που άλλες σου στέλνουν την αγάπη τους ανιδιοτελώς και κάποιες άλλες προσπαθούν να σου αποσπάσουν και κάποια μυστικά, ιδιαίτερα μυστικά ομορφιάς, χα χα χα…

Ε. Φ. : Μυστικά; Μα αν τα πω δε θα είναι μυστικά…

Β. Σ.: Μυστικά ομορφιάς. Έχει η Ελένη Φιλίνη μυστικό ομορφιάς;

Ε. Φ. : Μμμ…

Β.Σ.: Χα χα χα και να έχει δε θέλει να το πει…

Ε. Φ. :  Ναι αλλά αυτό θα στο πω μετά από 50 χρόνια, αν είναι χα χα χα… είναι πολύ νωρίς!!!

Β. Σ. : Θέλω να πω ο Θεός μας έδωσε το πρώτο καλό υλικό, αλλά πρέπει και να το διατηρήσουμε. Κάνεις κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια ή είναι φυσικό σου;

Ε. Φ. : Εγώ σέβομαι γενικά τη ζωή, σέβομαι τη φύση. Όχι δεν καταβάλλω καμία ιδιαίτερη προσπάθεια. Απλά δεν κάνω καταχρήσεις, δεν πίνω, δεν τρώω κρέας παρά σε σπάνιες περιπτώσεις, έκοψα κάποιες κακές συνήθειες…

Β.Σ. : Ποιες είναι αυτές;

Ε. Φ.: Έκοψα το κάπνισμα, εδώ και 12 χρόνια.

Β. Σ. : Α μπράβο, πολύ καλό αυτό!!!

Ε. Φ. :  Δεν πίνω, δεν καπνίζω, αποφεύγω το κρέας, ποτέ δε μου άρεσε, από παιδί, εμένα με αρρωσταίνει το κρέας, ίσως είναι και οργανικό, ίσως και του μυαλού μου, συνειρμικά με το γεγονός ότι είμαι φιλόζωη…

Β. Σ. : Α είσαι και φιλόζωη;

Ε. Φ.: Ναι πολύ, παραείμαι, παραείμαι…

Β. Σ.: Έχεις και κατοικίδια;

Ε.Φ.: Σκυλάκια, γατάκια, ό, τι θέλεις έχω κι εδώ και στην Κόρινθο!!!

Β. Σ. : Α ωραία, εγώ έχω παπαγαλάκι…

Ε. Φ. : Χμ δε θέλω να σε προσβάλλω… έχω γράψει και στίχους, γιατί γράφω κιόλας, αλλά δε μου αρέσει καθόλου η αιχμαλωσία των πουλιών σε κλουβιά, δεν μπορώ το κλουβί, θέλω να πω με ποιο δικαίωμα φυλακίζουμε αθώα πλασματάκια του Θεού που δεν έκαναν κακό σε κανένα, ούτε φόνο, ούτε κλοπή…

Β. Σ. : Ναι αλλά αυτό έχει γεννηθεί σε αιχμαλωσία, δεν ξέρω βέβαια αν χρυσώνω το χάπι…

Ε. Φ. : Χρυσώνουμε το χάπι, λίγο. Γεννήθηκε, αλλά με ποιο δικαίωμα το εγκλωβίζουμε εκεί μέσα. Δηλαδή όλα μπορώ να τα έχω, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να έχω πουλί. Και τα βάζουνε σε κάτι μικρά κλουβάκια, λέω πολλές φορές σε φίλους που έχουν πουλιά, βάλτε τα τουλάχιστο σε τεράστια κλουβιά…

Β. Σ. : Δίκιο έχεις αλλά έτσι και αφήσω το δικό μου ελεύθερο θα…

Ε. Φ. : ..το φάνε κατευθείαν οι γάτες, το ξέρω, αλλά…

Β. Σ. : Εντάξει τουλάχιστο το βγάζω έξω και το αφήνω και κάνει πτήσεις…

 Ε. Φ. : Α το βγάζεις; Εντάξει τότε, αλλάζει…

Β. Σ. : Ναι το βάζω στο δάχτυλό μου, παίζουμε…

Ε. Φ. : Α εντάξει τότε αλλάζει το πράγμα… Παλιότερα ξέρεις τι έκανα; Αγόραζα από τη γειτονιά μου  5 έως 6 πουλάκια κάθε φορά και πήγαινα ψηλά στο Γαλάτσι στο δάσος και τα άφηνα ελεύθερα. Να ένα μυστικό που ήθελες…

Β. Σ. : Σωστά να ένα μυστικό που βγάλαμε χα χα χα!!!

Ε.Φ. : Ναι είδες χα χα χα…

Β. Σ. : Τα πας καλύτερα με τις γυναίκες ή με τους άντρες σαν φίλους;

Ε.Φ. : Έχω φίλους και γυναίκες και άντρες.

Β. Σ. : Το ρωτάω κάπως πονηρά, γιατί στις γυναίκες παίζει καμιά φορά και η ζήλια…

Ε.Φ. : Καλά αυτές που φθονούν πάντα υπάρχουν, αλλά υπάρχουν και άντρες που φθονούν, δεν είναι απόλυτο αυτό, όταν ο άλλος έχει κόμπλεξ… Εγώ έχω φίλες καλές και πολλούς άντρες φίλους φυσικά. Κοίτα εγώ μεγάλωσα με άνδρες, μπαμπάς, θείος, ξάδερφος και μιλάω τη γλώσσα των ανδρών, τα πάω καλύτερα με τους άνδρες, θα φανεί περίεργο αλλά είμαι φίλη με τους άνδρες, μιλάμε ίδια γλώσσα, γι’ αυτό καμιά φορά αυτό τους τρομάζει όπως προείπαμε…

Β. Σ. : Δεν το είπα εγώ αντράκι, μαγκάκι, μαγκάκι…

Ε.Φ. : Ναι, αυτό είναι…

Β. Σ. : Τώρα το καράτε πως μου ήρθε εμένα; Έχεις κάνει σχετική ταινία…

Ε.Φ. : Καλά σου ήρθε. Έχω μαύρη ζώνη, το έχεις δει και σε ταινία μου… Μικρή ήμουν ερωτευμένη με τον Μπρούς Λη, χα χα χα!!!

Β. Σ. : Έτσι ε; Χα χα χα… Λοιπόν αρκετό θέατρο, αρκετό κινηματογράφο και αρκετές βιντεοταινίες…

Ε.Φ. : Περισσότερο θέατρο θα έλεγα

Β. Σ. : Εγώ θα το πάω στις βιντεοταινίες…

Ε. Φ. : Εσύ θα το πας στις βιντεοταινίες, αλλά εγώ έκανα 5 χρόνια, 20 βιντεοταινίες και 30 χρόνια θέατρο, για κάτσε… απλά οι βιντεοταινίες που έπαιξα, είχαν μεγάλη επιτυχία και έχουν ακουστεί πάρα πολύ!!!

Β. Σ. : Αν νομίζεις πως σου κάνω επίθεση κάνεις λάθος, το αντίθετο. Αυτό που θέλω να πω είναι πως πρέπει να στηρίζουμε τις επιλογές μας…

Ε. Φ. : Άκουσε να δεις το βίντεο ήταν για 5 με 6 χρόνια, ό, τι ήταν αργότερα τα ιδιωτικά κανάλια… ίδιοι ηθοποιοί, ίδιοι σκηνοθέτες, ίδιοι σεναριογράφοι… μόλις βγήκαν τα ιδιωτικά κανάλια τέλειωσαν οι βιντεοταινίες, τα κανάλια τις αντικατέστησαν!!!

Β. Σ. : Και να πούμε ότι έχουν γίνει και πολύ καλές βιντεοταινίες…

Ε. Φ. : Βέβαια και θα το πω και ας ακουστεί και εγωιστικό, δε με νοιάζει καθόλου, έκανα ταινίες με τους καλύτερους ηθοποιούς και με πολύ καλούς σκηνοθέτες, σκηνοθετάρες, Σκαλενάκης, ήταν πρώτος αυτός και μετά ο Μίλος Φόρμαν, πρώτος, μην κοιτάς που ήταν στην Ελλάδα και πήγε χαμένος, γιατί πήγε χαμένος, κάποιες μεγάλες αξίες πήγαν χαμένες, Δαλιανίδης, Καραγιάννης, Μπακοδήμος… και ποιο να πρωτοθυμηθώ…

Β. Σ. : Ξέρεις τι με έχει ενοχλήσει και δε θα πω όνομα, ούτε κι εσύ θα πεις…

Ε. Φ. : Όχι…

Β. Σ. : Είδα λοιπόν πρόσφατα στην τηλεόραση, πολύ γνωστό πρωταγωνιστή, που είναι γνωστό τοις πάσι ότι έχει κάνει βιντεοταινίες και το αρνήθηκε κατηγορηματικά, τη στιγμή που κι εγώ τον έχω δει να πρωταγωνιστεί σε βιντεοταινίες και όλος ο κόσμος… και λέω μα, μας κοροϊδεύει…

Ε. Φ. : Πρόβλημά του, αυτός έχει πρόβλημα… να σου πω κάτι όλοι κάνανε, να είναι 2 με 3 που δεν έχουν κάνει, όλοι οι άλλοι έχουν κάνει!!! Δηλαδή εγώ έπαιξα με ηθοποιάρες, με Τσιβιλίκα, με Πάρλα, με ποιον δεν έχω παίξει… και ποιος δεν έχει κάνει…

Β. Σ. : Τι να πει κανείς…

Ε. Φ. : Να σου πω κάτι δε χρωστάνε να πουν μία καλή κουβέντα για τον άλλο. Το έχω πει πολλές φορές και σε μοναστήρι να μπεις αν ο άλλος θέλει να σε θάψει, θα σε θάψει. Αν ο άλλος είναι κακοπροαίρετος…

Β. Σ. : Σωστά… Κοίτα τώρα τι στροφή θα σου κάνω…

Ε. Φ. : Κάνε ό, τι θέλεις…

Β. Σ. : Τώρα θα πάμε και στα βραβεία. Έχεις κάνει ταινία πρόσφατα που πήρε βραβείο στο εξωτερικό;

Ε. Φ. : Έχω κάνει δύο ταινίες που έχουν πάρει και οι δύο βραβείο στην Αμερική κι εδώ το έχουν περάσει στα ψιλά… όχι ψιλά, κάτω από τα ψιλά!!!

Β. Σ. : Πες μας λίγα πράγματα παραπάνω για αυτές τις ταινίες. Σε διεθνές φεστιβάλ στο Χιούστον βραβεύτηκε, έτσι δεν είναι;

Ε. Φ. : Και οι δύο στο ίδιο φεστιβάλ στο Χιούστον, με διαφορά κάποια χρόνια. Η πρώτη ΄΄ η Μέδουσα΄΄, πριν αρκετά χρόνια 12, 14 με σκηνοθέτη το Γιώργο Λαζόπουλο, πήρε το Τρίτο βραβείο ανάμεσα σε 4.500 ταινίες και φέτος με την ΄΄Αποπληρωμή΄΄ με ένα νέο και πολύ ταλαντούχο σκηνοθέτη από την Κύπρο τον Αλέξανδρο το Λεονταρίδη, που έχει σπουδάσει και στο Λος Άντζελες, σκηνοθεσία και πήραμε το δεύτερο βραβείο και πάλι πέρασε στα ψιλά, παίχτηκε σε κάποιο κινηματογράφο για μία εβδομάδα και αυτό ήταν… Πως το έμαθες εσύ απορώ.

Β. Σ. : Από το διαδίκτυο…

Ε. Φ. : Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που και να φταρνιστεί θα γίνει χαμός και πως φταρνίστηκε κ.τ.λ. . Εγώ έχω κάνει παραστασάρες, παραστασάρες και όλοι θυμούνται το βίντεο… οκ. Ένα θα σου πω όπου έχω πάει σε οντισιόν στο εξωτερικό με πήραν σε όλα, αυτό τα λέει όλα…

Β. Σ. : Μάλιστα τώρα που το λες πρόσφατα έκανες μια σειρά στην Τουρκία με τον αγαπημένο μου Καχραμάν, έτσι τον έλεγαν στη σειρά, ΄΄Αγάπη χωρίς σύνορα, ΄΄Τα σύνορα της αγάπης΄΄, κάπως έτσι…

Ε. Φ. : Ποιο λες, α τον  Ερντάλ Οζγιαγτζιλάρ, είναι πάρα πολύ μεγάλος ηθοποιός εκεί, υποκλίνονται σε αυτόν. Ναι πρωταγωνίστησα σε μία πολύ όμορφη τουρκική σειρά, «Iki Yaka Bir Ismail» ( Δύο όχθες ένας Ισμαήλ).

Β. Σ. : Πως προέκυψε αυτό;

Ε. Φ. : Από οντισιόν.

Β. Σ. : Πόσο καιρό ήσουν εκεί;

Ε. Φ. : Για τέσσερις μήνες Αιβαλί και Μυτιλήνη.

Β. Σ. : Πώς ήταν η παραγωγή;

Ε. Φ. : Χόλυγουντ, όπως είχα κάνει ΄΄Τον Άρχοντα των Βαλκανίων΄΄, με τους Γάλλους, τους Γερμανούς, τους Ιταλούς, τους Ισπανούς, τους Βούλγαρους, έτσι και αυτή υπερπαραγωγή!!!

Β. Σ. : Πως συμπεριφερόταν σε σένα μία Ελληνίδα, ή μάλλον ήταν και άλλοι Έλληνες, έτσι;

Ε. Φ. : Ναι 8 Έλληνες ήμαστε, Παπανίκα που έκανε τη μάνα μου, ο Μανώλης ο  Σορμαΐνης και άλλοι… Ήταν άψογοι απέναντί μας!!!

Β. Σ. : Ελληνικά μιλούσες ή είχες μάθει και τούρκικα;

Ε. Φ. : Όχι τούρκικα και ήταν και πολύ δύσκολο. Τα μαθαίναμε σχεδόν παπαγαλία. Μας ντουμπλάρανε τελικά από πάνω γιατί τα τούρκικά μας δεν ήταν και τόσο καλά…

Β. Σ. : Ανατρέχοντας έτσι στο παρελθόν, τι αναπολείς με αγάπη, από αυτά που έχεις κάνει;

Ε. Φ. : Η τύχη της Μαρούλας, έκανα τη Μαρούλα με το Γιάννη το Μόρτζο…

Β. Σ. : Αγαπημένος, ηθοποιός, δάσκαλος και άνθρωπος, πάνω από όλα…

Ε. Φ. : Βεβαίως δεν υπάρχει ο Γιάννης, και ταλεντάρα και άνθρωπος σπουδαίος… Αυτό λοιπόν την τύχη της Μαρούλας, ΄΄ Ένας βλάκας και μισός΄΄ , με το Δημήτρη Πιατά, το ΄΄Με δύναμη από την Κηφισιά΄΄ του Κεχαϊδη, ΄΄Ορφέας και Ευριδίκη΄΄, ΄΄Ο αφελής΄΄ του Ψαθά στο ΔΗ. ΠΕ.ΘΕ της Ρούμελης, έχω κάνει πολύ Ψαθά γιατί τον αγαπώ πάρα πολύ, φέτος έκανα μία σπουδαία δουλειά που την ερωτεύτηκα,  ένα εξαιρετικό μιούζικαλ του Μυριανθόπουλου, ΄΄Τρεις κόρες εν καμίνω΄΄με Παπουτσή, Πωλίνα, Παράσχο, Πλασκασοβίτη, Μαλικούρτη, σε μία εξαίσια μουσική του Στέφανου του Κόκκαλη, ενορχήστρωση – πλήκτρα: Γιώργος Τσοκάνης ,στο μαγαζί του Φώτη στο Σαμόν (SHAMONE), η παράσταση αυτή είναι Bar theater… πολλές δουλειές, τι να πρωτοθυμηθώ…

Β. Σ. : Το ΄΄Είσαι παιδί μου πειρασμός΄΄;

Ε. Φ. : Βέβαια, μία παράσταση για τη ζωή του Γιώργου Οικονομίδη, με το Σπύρο το Θεοδόση, το Νίκο Χρηστίδη, την πραγματική εγγονή του Οικονομίδη, τη Λιάνα Καρριέρε Οικονομίδου και τη Φιλίτσα Καλογεράκου

Β. Σ. : Εσύ τι έκανες σε αυτό, τη γυναίκα της ζωής του;

Ε. Φ. : ΤΙΣ γυναίκες της ζωής του, και πολλές τραγουδίστριες που έβγαλε, Τζένη Βάνου, Νανά Μούσχουρη, τη συνεργασία του με τη Βλαχοπούλου που είχε πάρει και βραβείο και τη γυναίκα του…

Β. Σ. : Και τραγουδούσες φαντάζομαι…

Ε. Φ. : Βέβαια τραγουδούσα, δεν ήρθες;

Β. Σ. : Με είχε καλέσει ο Χρηστίδης, αλλά δυστυχώς την ίδια περίοδο έπαιζα κι εγώ Παρασκευή, Σάββατο Κυριακή, Δευτέρα, στην παράσταση Όσκαρ του Έρικ Σμιτ, σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη στο θέατρο Ελυζέ και δεν μπορούσα να έρθω παρόλο που το ήθελα πάρα πολύ!!!

Ε. Φ. : Κρίμα γιατί ήταν πολύ ωραία παράσταση. Ο Γιάννης ο Μιχαήλ, που είχε την ιδέα και τη μουσική επιμέλεια, η Ρεινα Εσκενάζυ που το σκηνοθέτησε, η Ρένα Ρίγγα που έγραψε το κείμενο.

Β. Σ. : Κάτι άλλο που είναι στο πρόγραμμα;

Ε. Φ. : Το καλοκαίρι καμία συναυλία, να κάνουμε κανένα live, αλλά έτσι πιο χαλαρά, είναι και κάτι που συζητάω, αλλά είναι νωρίς ακόμα και δεν είναι ανακοινώσιμο.

Β.Σ. : Τηλεόραση; Αν και είναι δύσκολο καθώς δε γίνονται και πολλές δουλειές…

Ε. Φ. : Όχι δε συζητώ τίποτε, άλλωστε όπως είπες είναι δύσκολα τα πράγματα!!!

Β.Σ. : Ένας ρόλος που είναι απωθημένο και που θα ήθελες πολύ να κάνεις στο μέλλον;

Ε. Φ. : Το κρατάω για μένα…

Β.Σ. : Α έτσι;

Ε. Φ. : Ναι γιατί όσες φορές είπα κάτι το κάνουν άλλοι… δε χρειάζεται να το πω λοιπόν!!!

Β.Σ. : Ένα άλλο θέμα που έχει προκύψει, με κάποιους συναδέλφους που λένε πως οι ηλικιωμένοι ηθοποιοί θα πρέπει να αποσύρονται; Έχει ημερομηνία λήξης ο ηθοποιός και ποιος το ορίζει αυτό;

Ε. Φ. : Όχι δε συμφωνώ, υπάρχουν ηθοποιοί στα 80 κι εδώ και στο εξωτερικό που πετάνε, γιατί να αποσυρθούν;

Β.Σ. : Και η Δέσποινα η Στυλιανοπούλου που μίλησε επίσης, στην εκπομπή είπε πως η σκηνή για αυτή τώρα πια, είναι τα φάρμακα και το κοινό ο γιατρός, αλλά επεσήμανε και η ίδια ότι πρέπει να σέβεται ο ίδιος ο ηθοποιός τον εαυτό του και να αποσύρεται όταν δεν θα μπορεί πια να σταθεί αξιοπρεπώς πάνω στη σκηνή!!!

Ε. Φ. : Καλά σε αυτή την περίπτωση, συμφωνώ απόλυτα!!!

Β.Σ. : Στην Αθήνα ίσως υπάρχουν οι περισσότερες σκηνές από όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές πόλεις, αναλογικά κιόλας με τον πληθυσμό της, αυτό είναι καλό ή κακό;

Ε.Φ. : Σχετικό είναι. Τώρα αν κάθε ηθοποιός θέλει κι ένα δικό του θέατρο, δε θα οδηγήσει πουθενά αυτό, δε θα βγουν, παλιά βέβαια το έκαναν για τις επιδοτήσεις, τώρα που δεν υπάρχουν, αντί να υπάρχουν 10 μικρά, καλύτερα να είναι ένα μεσαίο και να το έχουν 10 μαζί, συσπείρωση δυνάμεων. Εγώ πάντως προσωπικά δε θέλω τέτοιους μπελάδες και άγχη, θα βγει δε θα βγει, θα μπω μέσα, δε θα μπω κ.τ.λ. άσε μένα μου λείπει δε θέλω!!!

Β.Σ. : Κάποια Τρίτη πριν λίγο καιρό, φιλοξενούσαμε το Γιώργο το Λιβανό και μας είπε πως για να κρατήσει το θέατρο πούλησε ένα σπίτι…

Ε.Φ. :  Τι λες βρε παιδί μου, πο πο… αλλά ναι πολλοί έχουν να αναγκασθεί να πουλήσουν περιουσία..

Β.Σ. : Με το Λιβανό έχεις συνεργασθεί;

Ε.Φ. : Όχι δεν έτυχε, είμαστε φίλοι, μιλάμε συχνά, έχω παρακολουθήσει αρκετές δουλειές του και μου αρέσουν και πάρα πολύ. Κάνει πολύ αξιόλογες δουλειές!!!

Β.Σ. : Σαν Ελληνίδα είσαι αισιόδοξη; Πώς βλέπεις το μέλλον;

Ε.Φ. : Σαν Ελληνίδα, ή σαν άνθρωπος πως βλέπω το μέλλον;

Β.Σ. : Με αυτά που τραβάει η Ελλάδα μας, σαν Ελληνίδα.

Ε.Φ. : Μα δεν είναι η Ελλάδα το πρόβλημα, είναι παγκόσμιο!!!

Β.Σ. : Μήπως η Ελλάδα είναι το εξιλαστήριο θύμα;

Ε.Φ. : Ε βέβαια γιατί όλοι θέλουν να πάρουν ένα κομμάτι από αυτή τη χαρισματική χώρα, η γεωγραφική της θέση, οι ακρογιαλιές της, η θάλασσά της, ο ήλιος της, το κλίμα της, η ομορφιά της, όλα αυτά είναι πόλος έλξης επιτήδειων κατακτητών…

Β.Σ. : Θα γλιτώσουμε από τα νύχια αυτών των αρπακτικών;

Ε.Φ. : Ε θα δούμε, ας ελπίσουμε σε αυτό που λένε η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…

Β.Σ. : Γενικά είσαι αισιόδοξη;

Ε.Φ. : Μισό μισό, αισιόδοξη είμαι, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν είμαι και ρεαλίστρια, δεν πετάω στα σύννεφα. Θα ήθελα πάρα πολύ ο κόσμος μας, η ζωή μας ολόκληρη, να είναι και θα μπορούσε να είναι Παράδεισος αλλά καλώς η κακώς εμείς οι άνθρωποι την κάνουμε κόλαση.

Β.Σ. : Ελένη μου, σε πάω, σε πάω με χίλια. Γιατί εκτός από όμορφη είσαι πάνω από όλα αληθινή!!!

Ε.Φ. : Αυτό με αντιπροσωπεύει θα έλεγα, και αυτό είναι και δίκοπο μαχαίρι ή με αγαπούν ή με μισούν…

Β.Σ. : Κι εγώ αληθινός είμαι, νομίζω, γι’ αυτό έχουμε αρκετούς εχθρούς

Ε.Φ. : Να σου πω η αλήθεια πονάει, δεν αντέχεται, θέλει πολλά κότσια για να τη δεχθείς, να την αντέξεις!!!

Β.Σ. : Ελένη σε ευχαριστώ πολύ για αυτήν την υπέροχη συνέντευξη και καλή επιτυχία σε ό, τι κάνεις!!!

Ε.Φ. : Βασίλη μου εγώ σε ευχαριστώ, να είσαι καλά και καλή επιτυχία κι εσύ σε ό,τι κάνεις!!!

 

Σαμαριτάκης Βασίλης 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: