Από το Όνειρο στην Πραγματικότητα:

 

Πρακτικές εφαρμογές για να υλοποιούνται όσα ονειρεύομαι.

Τα πιο δυνατά μας επιτεύγματα είχαν υπάρξει σκοποί στην ζωή μας..

Πολλές φορές παρουσιάστηκαν ως όνειρα στον ύπνο μας, άλλες φορές τα οραματιστήκαμε μέσα από την προσπάθεια μας να καταφέρουμε ένα στόχο μας που ήταν συναφής με το όνειρο μας.

Υπήρξαν άνθρωποι που πιστέψανε σε μας, άλλοι που μας ενέπνευσαν, καταστάσεις που μας παρωθήσαν και φυσικά υπήρξαν και αρνητικές καταστάσεις με ρόλο ανασταλτικό, αποδυναμωτικό για να καταφέρουμε

το « αδύνατον»..

Όλα ,όμως ,τελικά ξεκίνησαν από εμάς και κατέληγαν εμάς…

Όποιοι παράγοντες και να  συντέλεσαν ήταν εξωτερικής  επιρροής…

Η δύναμη για να καταφέρουμε πηγάζει από μέσα μας και καταλήγει πάλι μέσα μας αφού  κάθε προσπάθεια διεκδίκησης της είναι προσωπική υπόθεση.

  • Τι γίνεται όμως όταν φεύγουμε από την διάθεση της προσπάθειας ;
  • Πόσες φορές δεν νιώσαμε την πλήρη αποδυνάμωση για να συνεχίσουμε;
  • Και ακόμα πιο συχνά…πόσες φορές μείναμε μόνο στον σχεδιασμό του οραματισμού μας και δεν ξεκινήσαμε καν στην εκτέλεση του;

Και τα χρόνια περνούν και συνεχίζει το απωθημένο του ακατόρθωτου συχνά να μας ταλαιπωρεί και σε αρκετές στιγμές της ζωής  ακόμα και να μας καθορίζει.

Πως γίνεται λοιπόν να παραμένω σταθερός στα όνειρα μου;

Στις φιλοδοξίες μου;

Με ποιο τρόπο θα καταφέρνω να διατηρώ υγιείς κοινωνικές σχέσεις και να γίνομαι παραγωγικός και στους άλλους αλλά περισσότερο στον εαυτό μου;

Συγκεκριμένο manual επίτευξης στόχων και ονείρων δεν υπάρχει.

Είναι σε προσωπικό επίπεδο και πλήρως εξατομικευμένο το πρόγραμμα του καθενός μας, οι ρυθμοί που θα ακολουθήσει και η ένταση που θα λειτουργεί..

Αρκεί να λειτουργεί !

Το σίγουρο είναι ότι δεν θα αφήσω την ζωή  μου στο «τυχαίο»!

 

 

Τι κάνω, άρα;

  • Είναι αναγκαιότητα να γλυτώσω τον ψυχισμό μου από την ταλαιπωρία των σκέψεων του τύπου:
  • Ίσως, τότε χρειαζόταν. Να προσπαθήσω…
  • Ίσως, χρειαζόταν. Να πάρω αυτήν την απόφαση..
  • Δεν θα ταλαιπωρούσα τον εαυτό μου εάν είχα σκεφτεί χωρίς να επηρεαστώ από τον καθένα που με εμπόδιζε να πάρω την συγκεκριμένη απόφαση…

Στις παραπάνω πιθανές σκέψεις αντιλαμβανόμαστε ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι συχνά με την έννοια της απόφασης.

Τα περισσότερα όνειρα παρέμειναν όνειρα γιατί δεν έγιναν στόχοι.

Όταν δεν τοποθετώ στόχο στην ζωή μου σημαίνει ,καταρχάς, ότι δεν έχω βάλει σκοπό και δεν έχω λάβει αποφασιστικά ενεργό ρόλο για την υλοποίηση του.

Κατά την γνώμη μου, η αναποφασιστικότητα είναι σε πρώτο πλάνο και το βασικό εμπόδιο.

Οι παράγοντες που πιθανών λειτουργούν ανασταλτικά στην λήψη της απόφασής μου είναι αρκετοί.

  • Πότε δεν νιώθω αποφασισμένος;
  • Οπωσδήποτε όταν δεν είμαι σίγουρος.
  • Σιγουριά αισθάνομαι όταν νιώθω απόλυτα ασφαλής για την απόφαση μου.

Έτσι ,λοιπόν, ασχολείται ένα μεγάλο μέρος της απόφασης μου η  έννοια της προσωπικής μου ασφαλείας.

Η προσωπική μου ασφάλεια(κατά την γνώμη μου) έχει αρκετές  προεκτάσεις και όρια:

Α)Ψυχολογικές ( σύμφωνα με τους ψυχολόγους και τους ψυχοθεραπευτές)

Β)Κοινωνικές ( σύμφωνα με τους επιστήμονες των ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών)

Κοινωνικά ,λοιπον, ως ανθρώπινα όντα επηρεαζόμαστε από πεποιθήσεις που έχουμε μάθει και υιοθετούμε από τα πρώτα βήματα μας στον οικογενειακό μας κλοιό αλλά και αργότερα στην κοινωνική μας ζωή.

Είμαι σίγουρος για αυτό που αποφάσισα σημαίνει ότι αισθάνομαι ικανός να αντιμετωπίσω οποιοδήποτε εμπόδιο μπορεί να σταθεί στη μη ολοκλήρωση αυτού  και προσπαθώ να ολοκληρώσω.

Είναι η εσωτερική δύναμη του « ΘΕΛΩ » που με κινητοποιεί να προσπαθώ να καταφέρω..

Τι να καταφέρω;

Την επιθυμία μου!

Ποια επιθυμία μου;

Αυτή που ορίζεται από το σύστημα των πεποιθήσεων μου, των αξιών μου ως προσωπική ανάγκη για την βελτίωση μου και των ανθρώπων που αγαπώ και αφορά το γενικευμένο ευ ζην μου..

Και όλα καλά μέχρι εδώ..

Τι συμβαίνει όμως όταν σκέφτω ότι τολμώ να κάνω κάτι που δεν το έχω δοκιμάσει ξανά στην ζωή μου γιατί χρειάζεται να τροποποιήσω ίσως και να εμπλουτίσω το σύστημα των αξιών  μου;

Πως θα τολμήσω για ένα νέο βήμα που στο βάθος χρόνου δεν μπορώ να προβλέψω την σίγουρη επιτυχία μου;

Μηπως χάσω κάτι που ηδη έχω με το νέο μου τόλμημα;

Αμφιβολία = ανησυχία

Ανησυχία= φόβος

Ο φόβος λοιπον είναι ένα από τα βασικά συναισθήματα που με αδρανοποιεί.

Ερώτημα :Κάθε φόβος με αδρανοποιεί;

Ο φόβος ως συναίσθημα έχει και θετικές λειτουργίες στην κοινωνική μας ζωή.

Είναι αυτός που μας «χτυπάει» το κουδούνι των ορίων.

Οπότε δεν συζητάμε για αυτόν τον φόβο.

Μιλάμε για τον φόβο που μας καταστέλλει την δημιουργικότητα.

Ο φόβος που βιώνουμε κάθε φορά που τολμούμε να αλλάξουμε..

Η αλλαγή εμπεριέχει σχεδόν  πάντα τον φόβο..

Οι αλλαγές στην ζωή μας κάνουν πάντα « φασαρία».

Μας ταρακουνούν και μας μετατοπίζουν από αυτά που ηδη γνωρίζουμε.

Η μάθηση στην ζωή είναι κι αυτή μια διαδικασία αλλαγής.

Μιλάμε για τον φόβο που ζούμε όταν σκεφτούμε μήπως χαθεί η αποδοχή μας η μήπως δυσαρεστήσουμε κάποιους όταν προασπίσουμε τις δικές μας αναγκαιότητες .

(Φυσικά όταν αναφερόμαστε σε υποστήριξη των  προσωπικών μας αναγκαιοτήτων εννοείται ότι έχουμε ελέγξει να μην προϋποθέτουν την καταπάτηση των αξιών του άλλου.)

Αν δεν υπάρχει συντονισμός των αξιών μας, των σκέψεων μας, με τις ανάγκες μας και τις επιθυμίες μας τότε απογοητεύουμε πρώτα από όλα τον εαυτό μας.

Ακόμα και όσοι είναι αρνητικά προσκείμενοι στις αποφάσεις ζωής μας, ίσως, με τον καιρό να συναινέσουν όταν δουν τους ώριμους καρπούς της απόφασης μας.

Και όσον αφορά τις αρνητικές δυναμικές της επιρροής των άλλων στις αποφάσεις μας, απαραίτητο είναι να σκεφτούμε και τους λόγους που κινητοποιούν αυτές τις ενέργειες.

Δηλαδή :

Ποιος είναι αυτός που έχει αντίθετη γνώμη για την προσωπική μου ανέλιξη;

Τι κίνητρα έχει;

Που αποσκοπεί;

Τι σχέση έχω εγώ με τον συγκεκριμένο που δεν συμφωνεί με την πραγματοποίηση του ονείρου μου;

Όλα τα ερωτήματα απασχολούν τον άξονα που ονοματίζεται ως κριτική σκέψη.

Η κρίση μας δηλαδή απέναντι στην γνώμη των άλλων.

Το επόμενο εμπόδιο που ίσως χρειάζεται να ξεπεράσω όταν πρόκειται να μπω στον σχεδιασμό ενός στόχου μου είναι οι πιθανές αντιξοότητες που θα εμφανιστούν.

Φυσικά και σε κάθε διαδρομή ο δρόμος δεν είναι απόλυτα ίσιος και εύκολος.

Πως έχω εκπαιδεύσει τον εαυτό μου να λειτουργεί μπροστά στα « δύσκολα»;

Ποια είναι η στάση μου απέναντι σε οτιδήποτε δυσχεραίνει τις ενέργειες μου;

Τι είδους άμυνες αναπτύσσω όταν «βγαίνουν» τα πράγματα από τον προγραμματισμό μου;

 

Πως αντιδρώ στο απρόβλεπτο;

Ας θυμόμαστε:

  • Η ενθάρρυνση που λαμβάνω έχει μια αστείρευτη πηγή που λέγεται πίστη στον εαυτό μου.
  • Πιστεύω σε μένα δεν σημαίνει απόλυτα ότι έχω αυτοπεποίθηση επειδή έχω καταφέρει.
  • Έχω αυτοπεποίθηση είναι να μην σταματώ να προσπαθώ.
  • Δεν παραιτούμαι
  • Κάθε δύσκολη στιγμή δεν καθορίζει την σταθερότητα του στόχου μου.
  • Μένω σε αυτό που ονειρεύτηκα..
  • Κάθε δυσκολία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση..
  • Και κάθε στιγμή δεν είναι ίδια με την προηγουμένη και με την επόμενη..

Επειδή

  • Κανένας δεν μπορεί να αποφασίζει για μένα…
  • Εγώ είμαι αυτός που τελικά αποφασίζω..
  • Γιατί …κανείς δεν ονειρεύεται για λογαριασμό μου…
  • Τα όνειρα είναι δικά μου.. και η προσπάθεια ανήκει σε μένα..
  • Επειδή δεν γίνεται ο κάθε άλλος να αναπνέει και να ζω εγώ…
  • Το οξυγόνο είναι για όλους όμως η αναπνοή είναι ατομική υπόθεση..

Όμορφο καλοκαίρι, λοιπόν με όνειρα όχι μόνο καλοκαιρινής νυκτός αλλά με όνειρα ζωής..

 

 

 

 Σημείωση : «Τα άρθρα που φιλοξενεί η σελίδα έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα.
Απαραίτητη η συμβουλή γιατρού όταν απαιτείται.

Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.»

Νίκη Χατζηχαλεπλή

Κοινωνική Λειτουργός και παιδαγωγός

 

https://www.dailytvradio.gr

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: