Η Ανεξαρτησία ,η Σημαία και ο Ισμετ

Όλα τα νησιά καράβια είναι…

Η Κύπρος ταξιδεύει στη Μεσόγειο…

 Σήμερα γιορτάζει 58 χρόνια από την Ανεξαρτησία της.

Μέχρι την 1η Οκτωβρίου 1960 οι δυο κοινότητες χρησιμοποιούσαν την ελληνική και την τούρκικη σημαία αντίστοιχα.

Από διεθνή διαγωνισμό όπου έλαβαν μέρος 500 διαγωνιζόμενοι, προέκυψε η νέα σημαία του ανεξάρτητου νησιού , η οποία , δεν έπρεπε να φέρει το σταυρό ή την ημισέληνο, αλλά ούτε να εμπεριέχει το μπλε ή το κόκκινο χρώμα που υπάρχει στις σημαίες της Ελλάδας και της Τουρκίας εκατέρωθεν.

Επιλέχθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Μακάριο Γ’ και τον αντιπρόεδρο  Φαζιλ Κιουτσουκ.

Την αγνή συνύπαρξη μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου ήθελε να συμβολίσει ο τουρκοκύπριος ζωγράφος Ισμετ Γκιουνει  φιλοτεχνόντας τα ενωμένα στις άκρες δύο πράσινα κλαδιά ελιάς, να αγκαλιάζουν το κομψό σχήμα του σώματος της, χρωματισμένο με το χάλκινο του χώματος και του ονόματος της. Ο δημιουργός ήθελε το χρώμα του λευκού στο φόντο να συμβολίζει την ειρήνη και την ελευθερία και μέσα σε αυτό η πατρίδα να κυματίζει στον καθάριο ουρανό της.

Μια ειρήνη όμως που δεν ήταν γραπτό να διαρκέσει πολύ, καθώς εντός της χώρας δεν είχε στεριώσει η αίσθηση αυτή στις δυο πλευρές και που σήμερα έπεται των μηνυμάτων αποφασιστικότητας για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων. Εξάλλου ο τουρκικός επεκτατισμός αποτελεί μόνιμη νότα παραφωνίας της όποιας προσπάθειας…

Η σημαία αυτή είναι η μοναδική στον κόσμο που απεικονίζει τη χώρα της οποίας είναι η σημαία ( πλην Κοσσυφοπεδίου)

Μια σημαία τόσο απλή σε σχεδιασμό, αλλά ταυτόχρονα τόσο σημαντική για τον κυπριακό λαό που έκανε τόσες θυσίες για να την αποκτήσει.

Ο καλλιτέχνης σε μεταγενέστερη συνέντευξή του, δήλωσε, πως με αυτόν τον τρόπο θα ενίσχυε την ταυτότητα του νέου κράτους που ήταν μικρό και άγνωστο.

Ο Γκιουνέι γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1932 στη Λεμεσό και ξεκίνησε να ζωγραφίζει ενώ ήταν ακόμα μαθητής στο γυμνάσιο.

Το 1947 έγινε ο πρώτος τουρκοκύπριος ζωγράφος που παρουσίασε έκθεση με έργα του. Το 1948 αφού αποφοίτησε από το Teachers Training College ξεκίνησε να εργάζεται ως δάσκαλος καλλιτεχνικών, καθώς και εκπαίδευσε αρκετούς ανερχόμενους καλλιτέχνες και για κάποια χρόνια συνεργάστηκε με τον ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Ιμπραχιμ Τσαλι.

Παρουσίασε αρκετές ατομικές ενώ συμμετείχε και σε ομαδικές εκθέσεις τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

Το 1967 μια υποτροφία του έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει στο Belflast Queens University Stranmils College.

Το 1986 παρουσίασε μια αναδρομική έκθεση στην Λευκωσία.

Όταν το 2003 ρωτήθηκε από δημοσιογράφους πώς νιώθει για τη σημαία που σχεδίασε, την ώρα που οι συμπατριώτες του Τουρκοκύπριοι δεν την αναγνωρίζουν και δημιούργησαν δική τους, αυτή… του ψευδοκράτους που μοιάζει μ’ αυτήν της Τουρκίας. Απάντησε ότι νιώθει υπερήφανος για τη σημαία που έφτιαξε, κυρίως τώρα όπως είπε, που θα κυματίσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Ισμετ Βεχιτ Γκιουνέι πέθανε στις 23 Ιουνίου 2009 στη Βόρεια Λευκωσία.

Η σημαία που σχεδίασε κυμάτισε τελικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι όμως στην κηδεία του Γκουνέι…

Στην εφημερίδα «ο Πολίτης» , ο δημοσιογράφος Σενερ Λεβεντ έγραψε «…Δεν τύλιξε το φέρετρο του η σημαία που έφτιαξε . Πέθανε σαν να ηταν εχθρός του η σημαία εκείνη…»

Σήμερα αυτό που προσβάλλει τα ένστικτα των ελληνοκυπρίων αλλά και τους λάτρεις της Φύσης σε όλο το φάσμα της αισθητικής είναι η προκλητική σημαία του ψευδοκράτους με το μισοφέγγαρο, που είναι ζωγραφισμένη στον Πενταδάκτυλο.

Κλείνω με το ποίημα Σημαία από την ποιητική συλλογή Το τέλος της Χιονάτης, του Ανδρέα Καπανδρέου. Αθήνα: Συμπαντικές Διαδρομές 2017

 

Σημαία

Ας το παραδεχτούμε:

Η σημαία με το μισοφέγγαρο που είναι ζωγραφισμένη στον Πενταδάκτυλο μας πληγώνει , είναι προκλητική και ακαλαίσθητη.

Μας εξυπηρετεί όμως κάτι.

Θυμίζει σε όποιον στρέψει το βλέμμα του προς το βορρά την Κατοχή.

Ανεκτίμητη είναι αυτή της η συνεισφορά.

……….ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ…..

 Σκεύη Γιαπανη -pAsKevision

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: