Ίσταμαι στο Φως

Και..; Κάνοντας Τέχνη δηλαδή πάμε κόντρα στο θάνατο; Διατηρούμε την Ουσία μας για πάντα;
…τώρα , αρχίζουμε να συζητάμε σοβαρά.
Καιρός να δούμε τα πράγματα από μια , εντελώς διαφορετική σκοπιά.
Οι καλές τέχνες δεν είναι απλώς ενδιαφέροντες τρόποι να περνούν οι αργόσχολοι την ώρα τους.
Η Τέχνη, συνοδεύει το ανθρώπινο είδος από την απαρχή του, όχι επειδή στην ανθρωπότητα αρέσει η ομορφιά. Τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα όσο και ο ανθρώπινος ψυχισμός.
Τα πρώτα έργα Τέχνης πρωτοεμφανίστηκαν σε σπηλιές, απεικονίζοντας σκηνές από κυνήγι και επιτύμβιες πλάκες για να συνοδεύσουν αγαπημένους νεκρούς.
Ξεκίνησε λοιπόν από μια τεράστια ανάγκη του ανθρώπου να μη φοβάται τόσο πολύ. Έτσι, κάθε τι που τον φόβιζε επεδίωκε να τα δαμάσει και το έφτιαχνε εικόνα.
Το κυνήγι για τους πρωτο-ανθρώπους ήταν μία ασχολία απαραίτητη για την επιβίωση τους και όχι για χόμπι. Κάθε λάθος σήμαινε την απώλεια της ζωής τους. Στην προσπάθεια τους να ξορκίσουν τον κίνδυνο άρχισαν να απεικονίζουν σκηνές κυνηγιού και να δημιουργούν, μ’αυτόν τον «μαγικό» τρόπο, ευοίωνες συνθήκες.
Όταν αποφάσισαν να μην εγκαταλείπουν τους αγαπημένους τους , όταν το φθαρτό τους σώμα ήταν ήδη χωρίς το πνεύμα ή την ψυχή του, άρχισαν να τους θάβουν τελετουργικά στολίζοντας τις τελευταίες τους κατοικίες και να το απεικονίζουν στην αιωνιότητα. Τότε η Τέχνη έγινε αντίπαλο δέος του Θανάτου..
Επειδή ο,τι ληστεύει εκείνος βάναυσα, την προσωπικότητα, την συνειδητότητα, τα συναισθήματα, τον έρωτα, το Δίκαιο, τα ακραία πάθη, μπορούν με την Τέχνη να το διατηρούν ως το τέλος των εποχών.
Σκεφτήκατε ποτέ γιατί η ανθρώπινη Τέχνη άκμασε περισσότερο σε σκοτεινές περιόδους πολέμων αντί σε γαλήνιες;
Γιατί όταν θα μπορούμε να εκφράζουμε την καρδιά και το μυαλό μας με μια εικόνα, με ένα τραγούδι, γράφοντας ένα ποίημα, ζωγραφίζοντας, κάνοντας θέατρο ή οτιδήποτε άλλο, αφήνουμε πίσω μας μικρές απογοητεύσεις σαν να περνάμε από μια διαρκή κάθαρση και τότε την επομένη μέρα γινόμαστε ολοένα και πιο αξιόμαχοι, πολεμάμε καλύτερα επειδή ξέρουμε για τι ακριβώς πολεμάμε.
Κάνοντας Τέχνη χρησιμοποιούμε τις καλύτερες ανθρώπινες ιδιότητες. Τη θέληση μας , που πρέπει να είναι αδάμαστη ώστε να υλοποιήσουμε κάποιο έργο. Την έμπνευση μας, που μας δίνει την αίσθηση ότι μπορούμε να επικοινωνήσουμε με κάτι μεγαλύτερο από μας. Την αισθητική μας που τελεσίδικα μας διαχωρίζει από τα ζώα και φυσικά την εφευρετικότητα μας, που είναι το αίτιο της εξέλιξης, αφού χρειάζεται διαρκώς ώστε να εξελίσσονται τεχνικές που αναβαθμίζουν οποιαδήποτε καλή τέχνη.
Στόχος, είναι πάντα να περάσουν τα ισχυρά συναισθήματα στο κοινό και η επιτυχία εξαρτάται από το πόσο θα καταφέρει να τους κάνει κοινωνούς του μηνύματος του…
…και τότε ακριβώς η σοφία της Τέχνης θα μας μεταπλάσει σε σπλαχνικούς, έντιμους, αλλά και πανίσχυρους αντιπάλους του Σκότους, αφού η δημιουργία οποιουδήποτε Έργου Τέχνης αυξάνει το Φως και μειώνει το Σκοτάδι ….σε όλο το Σύμπαν… προσφέροντας την ευλογία του στους σκληροτράχηλους πολεμιστές…
Ίσταμαι στο Φώς λοιπόν!

Σκεύη Γιαπανή – Paskevision

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: