Κόρη Χάλκινη

 

Αυτή η κόρη που λούζει η Μεσόγειος και το όνομά της ταυτίστηκε στα Λατινικά και έπειτα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές γλώσσες με το Χαλκό, το προϊόν που τόσο άφθονο έδωσε η γη της… ταξιδεύει στο πέλαγος με χιλιάδες τόνους σκουριάς, να μαρτυρούν την έκταση της παραγωγής του, στη διάρκεια τόσων αιώνων.

Το γεγονός , πως οι Μυκηναίοι εγκαταστάθηκαν εκεί γύρω στο 1200π.Χ. συνδέεται με τη μυθική παράδοση, που αναφέρει πως τις αρχαίες πόλεις της Κύπρου ίδρυσαν Έλληνες, ήρωες του Τρωικού πολέμου.  Έτσι, ο ελληνικός πολιτισμός και η ελληνική γλώσσα διαδόθηκαν και το νησί πήρε ελληνικό χαρακτήρα.

Ο συνοικισμός της Ερήμης , που βρίσκεσαι στα νότια παραλια του νησιού, είναι ο πιο χαρακτηριστικός της εποχής αυτής . Οι κάτοικοί του κατασκεύασαν αγγεία με μεγάλη ποικιλία στη διακόσμηση και το σχήμα.
Κυριότερες πόλεις της εποχής του Ύστερου Χαλκού είναι το Κίτιο και η Έγκωμη κοντά στην Αμμόχωστο. Στην πόλη αυτή βρέθηκαν μεγάλα πετρόκτιστα κτίρια, δρόμοι, ναοί, οχυρωματικά έργα, τάφοι , πλούσια ευρήματα και έργα τέχνης.  Ανάμεσα σε αυτά ξεχωριστή θέση έχει ο μικρός χάλκινος Θεός με το κερασφόρο κράνος (θαυμάσιο έργο γλυπτικής της εποχής αυτής).
Στο Μετινέτ Αμπού της Αιγύπτου, στο ναό του Φαραώ Ραμσή ΙΙΙ , υπάρχει μια μεγάλη επιγραφή που αναφέρει τα ονόματα των κυπριακών πόλεων  :
Σαλαμίν, Κίτιο, Μάριο, Σόλος, Ιδάλιο, Ακάμας , Κερύνεια και Κούριο.

Όλα τα νησιά καράβια είναι…
Η Κύπρος ταξιδεύει στο πέλαγος…

“Κύπρος Χαλκού”

▪Και τι πιο χάλκινο από ένα άστρο που χάθηκε στη στάχτη.

Παντοτινά σ’ αγαπούσα,
μέχρι που ο χρόνος σταμάτησε
κι έγινες ένα παιδί που έχασε το δρόμο για το σπίτι.

Τι πιο θλιμένo αλήθεια
απο ένα παιδί που έχασε το δρόμο για το σπίτι;

Προσπάθησε να θυμηθείς.

Βουβά ορυχεία τα σιωπηλά σου μάτια.
Μα δεν μπορεί!
Κάπου θα έχεις μυστικά
Κάπου θα κρύβεις μια κάποια περηφάνεια!

Ελα.
Έλα τις καστανιές και πάλι να φιλήσεις.

Να σκάψουμε το κοκκινόχωμα βαθιά,
να βρούμε Θεμέλια κόκαλα για να φωτίσουμε λευκά
τόσων χρονών σκοτάδι.

Μονάκριβη.

Τόσοι σε θέλησαν, κι εσύ δεμένη στο κρεβάτι
Ξεχνάς στον ύπνο την οδύνη.

Άστρο μου, άστρο Φως!
Που χάλκεψες και γέμισες τουριστικά μπακίρια
θέλω μια σφαίρα να φυτέψω στο μάτι του πασά.

Αρχαίο ψωμί που τρως!

Γεμάτο χώμα και χαλίκι.

Κομμάτια πηλού το σάλιο σου, μα πως το καταπίνεις;

Κοκκίνησεν ο ουρανός, με μια μισή σελήνη.

Κι όσο γαλάζιο σου’μεινε ξασπρίζει στα παράλια.

Στα κύματα που κολυμπούν οι ξένοι.
Στα κύματα που κολυμπούν οι ξένοι.

Και τώρα σ’ αγαπώ και θα σ’ αγαπώ, μετά το χρόνο ακόμα κι αν ξεχάσεις Κόρη, τ’ ονομά σου:

Κύπρος ▪▪▪Μου ! 

Σκευή Γιαπανη -Paskevision 

 

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: