Μαριονέτα ή πρωταγωνιστής στην δική σου ζωή? Εσύ? Τι επιλέγεις?

Και φτάνει η στιγμή που καταλαβαίνω οτι δεν είμαι ευχαριστημένος/η από την ζωή μου…

Και φτάνει η ώρα που νιώθω να έχω συμβιβαστεί στην μετριότητα …

Και έρχεται η μέρα που αισθάνομαι την απόλυτη κενότητα συναισθημάτων …

Και αντιλαμβάνομαι την μεγάλη αλήθεια…

Ότι δεν έχω ζήσει και δεν ζω σύμφωνα με τα δικά μου ‘’θέλω’’..Οι επιλογές ‘’μου’’ τελικά δεν ήταν δικές μου..ήταν επιλογές των άλλων στην ζωή μου..

Και το χειρότερο? Τις είχα ‘’βαφτίσει’’ σαν δικές ΜΟΥ επιλογές.

Δεν ΜΟΥ άνηκαν ,όμως!

Δεν ήταν δικό ΜΟΥ κτήμα ..

Ίσως και να εξυπηρετήθηκαν άλλοι από μένα  σε βάρος μου και μάλιστα όχι μόνο με την άδειά μου αλλά και με την πλήρη συμμετοχή μου.

Τι να φταίει που συνεχίζω να πιστεύω ότι λειτουργώ σύμφωνα με τα δικά μου ‘’θέλω’’ και μετά από λίγο καιρό καταλαβαίνω ότι υπήρξα απλώς ο διαμεσολαβητής για να κάνω αυτό που οι άλλοι επιθυμούσαν  ενώ οι δικές μου ανάγκες δεν ικανοποιήθηκαν ποτέ?

Ίσως να φταίει η νεότητα?

Ίσως να φταίει η έλλειψη της εμπειρίας?

Ίσως η συναισθηματική κατασταση που ήμουν τότε?

Φυσικά και όλα τα παραπάνω έχουν το μερίδιο της επιρροής τους στις αποφάσεις μας ,όμως όταν αυτό επαναλαμβάνεται ,ως στάση και ως τρόπος ζωής, τότε πλέον με χαρακτηρίζει ως προσωπικότητα.

Τι  είδους προσωπικότητα?

Η προσωπικότητα ενός ανθρώπου που τον επηρεάζουν οι ανάγκες των άλλων σε τέτοιο βαθμό ώστε να τις ικανοποιεί  με τίμημα την εσωτερική καταπίεση  που εξωτερικεύεται μετά από ένα χρονικό διάστημα.

Είναι ότι πιο επικίνδυνο υπάρχει στην ζωή μας όλο το παραπάνω story επειδή όχι μόνο δεν μας γίνεται  άμεσα αντιληπτό αλλά γιατί νιώθουμε ότι κάνουμε αυτό που επιθυμούμε.

Πιστεύουμε ότι έχουμε κάνει τις επιλογές μας με όλη την δύναμη της καρδιάς μας και ότι εμείς είμαστε πάνω από τις καταστάσεις.

Είναι πιθανό να υπάρχει κάποιο δικό μας πρόσωπο που έχει καταλάβει τι μας συμβαίνει.Να προσπαθεί να μας προλάβει, να μας ‘’ξυπνήσει’’ και τότε ενεργοποιείται το συναίσθημα του θυμού πολλές φορές  και συχνά μπορεί και να λέμε:

 «Δεν κάνω αυτό που θέλει ο άλλος ! Κάνω αυτό που θέλω εγώ! Είναι δική μου επιλογή! Κανείς εμένα δεν με χειρίζεται!»

Μετά από το ικανό πέρας του χρόνου  αντιλαμβανόμαστε πόσο δίκιο είχε.Συνηθίζει να λέει ο λαός «Αν δεν πάθεις δεν θα μάθεις»!

Έλα, όμως ,που ξαναγίνεται…

Αφού έπαθα!

Δεν έμαθα?

Γιατί πάλι τα ίδια?

Γιατι πολύ απλά , έχω μάθει να με αποδέχονται όταν κάνω τα πάντα για να ναι οι άλλοι ευχαριστημένοι.

Επιθυμώ στο βάθος της καρδιάς μου ,να γίνω το’’ καλό παιδί’’  για να με αποδέχονται.

Γιατί φοβάμαι μήπως μείνω μόνος/η στην ζωή τότε συμβιβάζομαι με την μετριότητα.Δεν νιώθω ικανός να πετύχω το ‘’ανώτερο’’ στην ζωή μου.

Επειδή η αυτοεκτίμηση μου είναι τόσο πεινασμένη που είναι ικανοποιημένη αν της δοθούν ψίχουλα.Αρκείται σε αυτά.

Ξεγελά ο άνθρωπος την πείνα του με ψίχουλα και την δίψα του με σταγόνες νερού.

Επειδή έχει την άμεση ανάγκη να πάρει μια ταυτότητα  ..μια ταμπέλα !

Γιατί αισθάνεται έντονα την αναγκαιότητα να ανήκει ‘’κάπου’’ …όπου και αν είναι αυτό το ‘’κάπου’’ λόγω της εσωτερικής του αδυναμίας.

Ξεγελά τον φόβο του με το να ναι ίδιος με τους άλλους. Δυσκολεύεται να ισορροπεί  με την διαφορετικότητά του.

Έτσι ,λοιπόν, δίνει ιδιότητες στον εαυτό του που δεν τις νιώθει κατά βάθος. Απλώς, τις ‘’δανείζεται’’ με πολύ μεγάλο επιτόκιο  από τους άλλους .

Τους εξυπηρετεί  νομίζοντας ότι κάνει αυτό που θέλει στην ζωή του και μόλις περάσει λίγος ή πολύς καιρός καταλαβαίνει την αλήθεια.

Όμως, το χρέος στον εαυτό μας ,τότε είναι μεγάλο και με μεγάλο τόκο ..

Χρειάζεται να σταματήσω  να ‘’χρεώνω’’ τον εαυτό μου και την ζωή μου με ‘’χρέη’’ του άλλου.

Χρειάζεται να αναγνωρίσω τις επιθυμίες μου

Να ελέγχω τις ανάγκες μου

Επίσης, να τσεκάρω ποια άτομα είναι στο περιβάλλον μου και ποια είναι η επιρροή τους στις αποφάσεις που παίρνω.

Πόσο αξίζουν αυτά τα άτομα στην ζωή μου ?

Για κάθε απόφαση μου είτε αφορά βαρυσήμαντο θέμα είτε είναι λεπτομέρειες …ας σκεφτώ…

  1. Ποιός είναι αυτός που έχει σχεδόν πάντα μερίδιο ‘’κέρδους’’ από την απόφασή μου?
  2. Ποιός λαμβανανει ευχάριστα μηνύματα με την ενέγεια μου αυτή?
  3. Εγώ …που βρίσκομαι σε όλο αυτό το story?
  4. Μου ταιριάζει αυτή η απόφαση στην προσωπικότητά μου?

Για να βρω τον χαμένο εαυτό μου χρειάζεται να θέλω να τον βρω.

Να τον διεκδικήσω .

Τίποτα στην ζωή δεν είναι δεδομένο .

Όλα θέλουν την συνεχή διεκδίκησή μας .

Και περισσότερο από όλα . ..ο εαυτός μας.

Αναλογίσου σήμερα ,λοιπόν:

  • Τι προσπαθώ να καταφέρω όταν δίνω σε οποιαδήποτε σχέση μου?

 

  • Ας φανταστώ: Πως θα εξελιχθεί το σενάριο αν  αρνηθώ μια μέρα να είμαι αυτός που αποδέχεται ο ‘’άλλος’’?

 

  • Τι είναι αυτό που με φοβίζει ?

 

  • Ας φανταστώ: πως θα εξελιχθεί η ζωή μου αν συνεχίσω να είμαι αυτός που αποδέχεται ο ‘’άλλος’’?

 

  • Τι πιστεύω ότι θα χάσω?

 

  • Τι πιστεύω οτι θα κερδίσω?

 

Ο τρόμος ότι, ίσως ,μας απορρίψουν μας κατευθύνει να στον ολοκληρωτισμό.

Δηλαδή να χάνουμε τον εαυτόμας…εξιδανικεύοντας τον άλλον.

 

Είσαι μοναδική προσωπικότητα και κανείς δεν είναι ίδιος με σένα και ούτε εσύ ίδιος με κανέναν άλλον.

Οι ανάγκες και οι επιθυμίες μας έχουν ατομικές διαφορές σε σχέση με τους άλλους.

Και πάνω από όλα …η ζωή αυτή είναι η ζωή η δική σου και μόνο δική σου!

 Σημείωση : «Τα άρθρα που φιλοξενεί η σελίδα έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα.
Απαραίτητη η συμβουλή γιατρού όταν απαιτείται.

Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.»

Νίκη Χατζηχαλεπλή

Κοινωνική Λειτουργός και παιδαγωγός

 

https://www.dailytvradio.gr

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: