Μάρτιος Αμελί Νοτόμπ – Amelie Nothomb

Φίλες και φίλοι,σήμερα το Πολιτιστικό Καρουζέλ φιλοξενεί την Αμελί Νοτόμπ, Βελγίδα συγγραφέα πολύ ξεχωριστή που με χαρά σας συστήνω με ένα ένθερμο κριτικό άρθρο, γραμμένο κι αυτό λιγάκι αλλιώτικα όπως ταιριάζει στο δικό της μη συμβατικό έργο.

“Κοσμητική του Εχθρού”,Αμελί Νοτόμπ/Nothomb Amélie,”Cosmétique de l’Ennemi”

Αμελί Νοτόμπ,μπλαμπλα,μια ακάματη μέλισσα που παράγει λογοτεχνία υψηλών… μπλα μπλα,α, παπα, με τίποτα,τηλεδημοσιογραφίστικο,κιτσάτο,απορρίπτεται,θα το ξεκινήσω αλλιώς.
Η Αμελί Νοτόμπ γεννήθηκε στο Βέλγιο το 19…μπλαμπλα,χάλια,για βιογραφικά μια χαρά είναι η Wiki.
Στην Ελλάδα τη γαλλόφωνη συγγραφέα Αμελί Νοτόμπ μεταφράζει για τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια η …μπλαμπλα,μπα,αποκλείεται.
Ποιος είναι ο συγγραφέας που γράφει κάθε χρόνο τρία μυθιστορήματα και διαλέγει ένα από αυτά για να εκδοθεί;Η Βελγίδα Αμελί Νοτόμπ η οποία….μπλαμπλα,πιο καλό αλλά και πάλι όχι,δεν

Τίποτα απ΄αυτά ,κατευθείαν στο ζητούμενο.Δείξτε μου λίγη εμπιστοσύνη, βρείτε (κυκλοφορεί κανονικότατα) και διαβάστε Αμελί Νοτόμπ χωρίς εισαγωγές και αναλύσεις επί αναλύσεων.Είναι φρέσκια και ώριμη,σοφή και βαθιά ανθρωποκεντρική είτε καταπιάνεται με το πιο κοινό και χιλιοειπωμένο θέμα είτε όχι,έχει δηκτικό χιούμορ που σπάει κόκαλα, είναι αλλιώτικη,είναι μποέμ και παιγνιώδης,εύστοχη και δεν διεκπεραιώνει πιασιάρικο συγγραφιλίκι βιοπορισμού.

Ακόμα κι αν δεν σας πάει,δεν σας αρέσει εδώ και τώρα να σκέφτεστε πίσω από τις λέξεις και να σας στριμώχνει ένας ασυνήθιστος γραφιάς και θέλετε σταθερά 500 σελίδες βατό μυθιστόρημα να ξεχάσετε την κρίση -και σας καταλαβαίνω,πιστέψτε με,και σε εμένα αρέσει το μεγάλο μυθιστόρη-μα και θέλω να ξεχνάω ότι πάλι χρωστάω τον ενφια-, θα δείτε αμέσως πόσο καλή και ιδιαίτερη λογοτεχνία κάνει με μόλις τα βασικά υλικά: ένα θέμα δυνατό,απλό και σύγχρονο,ευφάνταστους διαλόγους -που για να πω την αλήθεια επειδή τους μισώ φρίκαρα όταν ξεφύλλισα το βιβλίο και είδα ότι έχουν την τιμητική τους αλλά είναι κυριολεκτικά ο άσος στο μανίκι της απίστευτης ιστορίας που αφηγείται μέσα από και με αυτούς-,δυνατές ανατροπές και ψυχογράφηση,υπαρξιακή ψηλάφηση (δεν ξέρω πώς να το πω) των πιο καλά κρατημένων μυστικών μιας ψυχής δίχως κανένα απολύτως διδακτισμό ή εκδικητική επιβεβαίωση -να,αυτοί είστε,βλάκες άνθρωπάκια-,και τελικά τα πάντα να χωράνε με άνεση σε λίγες σελίδες,να γίνονται -δίχως δομικά να είναι -,ένα πυκνό, ευρηματικό μυθιστόρημα κι ας μην υπάρχουν κεφάλαια, ενότητες,το ένα,το άλλο,το α το β,παρά μόνο διάλογοι.

Δεν έχω κάτι άλλο ανάλογο υπ΄όψιν μου,δεν υπάρχει,μου φαίνεται, ακόμα επαρκής λογοτεχνικός ορισμός για τη Νοτόμπ της οποίας η”Κοσμητική του Εχθρού”είναι το πρώτο από τα βιβλία της που διάβασα.Τη βρίσκω τρομερά αξιόλογη συνολικά και χαίρομαι που γνωρίζω ανθρώπους που σκαλίζουν τις λογοτεχνίες του κόσμου και με ξεστραβώνουν και μου την σύστησαν και έτσι σας την προτείνω κι εγώ με τη σειρά μου.

Στην “Κοσμητική του Εχθρού”η Νοτόμπ βάζει τις προσωπικότητες των χαρακτήρων που πλάθει να αναμετρηθούν σε μια σφυροκοπηματική λεκτική μάχη,μια παρτίδα φραστικού τένις όπου οι λέξεις γίνονται μπαλάκι και τα στόματα ρακέτες και οι αντίπαλοι,ο Ζερόμ Ανγκούστ και ο Τέξτορ Τέξελ στην αίθουσα αναμονής ενός αεροδρομίου απέναντι ο ένας από τον άλλο χτυπιούνται ανελέητα για το επίμαχο θέμα.Ποιο είναι το θέμα θα το μάθει αρκετά σύντομα ο αναγνώστης.

Τι λέγεται,πώς και γιατί και πού οδηγεί η συζήτησή τους είναι το καίριο κομμάτι της αφήγησης,που τυπικά όπως είπα δεν είναι και η πιο συνηθισμένη.Δυο άνθρωποι επιτίθενται λεκτικά ο ένας στον άλλο,αυτό είναι η αφηγηματική φόρμα.Παύλα,λέξεις,σημεία στίξης ανάμεσα,τελεία.Και ξανά. Μέχρι την προτελευταία σελίδα!

Η τεχνική παρότι ιδανική για να αναδείξει το θέμα χωρίς λαβυρινθώδεις αναπτύξεις δεν είναι αυτό που προκαλεί συναισθήματα ελέους και φρίκης στον αναγνώστη, έκπληξη και στοχασμούς για το ανθρώπινο απεριόριστο του μυαλού.Το περιεχόμενο των διαλόγων,το νοηματικό τους βάθος είναι που το πετυχαίνει σιγά σιγά καθώς αυτοί οι δυο πλησιάζουν,σαν να χτυπούν σε διαβαθμισμένο στόχο,τα μύχια των ψυχών τους και καταλήγουν σ΄ένα απρόβλεπτο φινάλε,που αξίζει να το ανακαλύψει και να το σκεφτεί ο αναγνώστης.
Και να βρει,αν και δεν είναι απαραίτητο,με ποιο βιβλίο στην άλλη άκρη του Ατλαντικού συνομιλεί και σε ποια σημεία η “Κοσμητική του Εχθρού”.
Το βρήκα κι αυτό πολύ ενδιαφέρον.Σαν παιχνίδι με τίτλους και περιεχόμενα βιβλίων,μόνο που πρέπει να έχει διαβάσει κάμποσα ο έντιμος παίχτης κι όχι απλώς τα οπισθόφυλλα ή τα άρθρα των άλλων.(Οι κουτόφραγκοι το λένε συγκριτική γραμματολογία αυτό το παιχνιδάκι,στα πάτρια εδάφη κλόπι πέηστ,άι σιχτίρ,όμως, ε;)

Διαβάστε,φίλοι και φίλες,διαβάστε όσα πιο πολλά καλά βιβλία μπορείτε.Και διαβάστε τα με τα μάτια της ψυχής σας ανοιχτά!
Να περνάτε καλά και να θυμάστε:η Τέχνη και η Φύση ενώνουν τους ανθρώπους!

Βιβή Γεωργαντοπούλου

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: