Με ή χωρίς αποΣΙΩΠΗτικα…

Άλλη μια χρονιά τελείωσε και εκεί είναι που  διαπιστώνω κάθε φορά πως κάθε τελος βρίσκεται πιο κοντά στην αρχή…
Κάθε εποχή έχει τη δική της σφραγίδα τερματισμού και αφετηρία. Τις δικές της ξεχωριστές πινελιές ομορφιάς.
• Η άνοιξη μετά…βουτάει τα πινέλα της στα πιο χαρούμενα χρώματα, με τις απαλές παστέλ αποχρώσεις. Ανοίγει τα ευωδιαστά της αρώματα και χαρίζει στην πλάση, ηρεμία… , ελπίδα… , ζωή! …
Μας ξαναγεννάει… !
• Το καλοκαίρι παίρνει την πολύχρωμη παλέτα που του χαρίζει η άνοιξη και απλώνει στον καμβά του, πινελιές καθαρές… , με τέτοιο τρόπο ώστε το φώς να βγαίνει λαμπερό από κάθε προοπτική και η λάμψη… , η ξεγνοιασιά , η χαρά , περιλούζει κάθε θεατή.
• Το φθινόπωρο ξύνει τα χρωματιστά του μολύβια και σκιτσάρει παντού με
-το πράσινο της ελιάς , προσφέροντας χαλάρωση και πνευματικότητα στο καινούργιο ξεκίνημα της νέας εποχής..
-το κόκκινο της γης , που δημιουργεί αισθήματα θαλπωρής , σιγουριάς και ζεστασιάς
-το μαβί των φρούτων που κινείται ανάμεσα στο βαθύ μπλε και το μωβ και δημιουργεί μια μικρή νότα ρομαντισμού και ήρεμης μελαγχολίας
-και το πορτοκαλί της δύσης , ένα από τα πιο θερμά χρώματα που παραπέμπει στον ήλιο και τη φωτιά που κρύβει μέσα της ζωντάνια !
Για να πάρει σειρά…
• Ο χειμώνας! Αυστηρός και μάλλον φειδωλός στα χρώματα , βαρύς και απόλυτος , προτείνει πλακάτες φόρμες στις διαβαθμίσεις της ανάμειξης των δύο…όχι χρωμάτων , του λευκού και του μαύρου , έτσι όλες οι αποχρώσεις να φαντάζουν οσάν τοπίο γκρι . Μα το πάθος του το πάθος δεν κρύβει.. με το αγαπημένο του ..κόκκινο καδμίου , που διυλιζει στο έσσω…κάθε θεατή που το παρατηρεί…
Χιλιάδες λαμπιόνια τις μουντές πιινελιές μετατρέπουν σε μικρές διαμαντένιες λάμψεις , που αυτές εισπράττει ο αμφιβληστροειδής και από εκει ρέει στην κάθε ψυχή πληρότητα… , γενναιοδωρία…
Στις καρδιές των ανθρώπων αγάπη  ξεχειλίζει!

 Μια γλυκιά φασαρία ξεκινά…
Όμορφες ευχές ηχούν…
Χαρούμενες μελωδίες τραγουδούν… Αγκαλιές παντού…. στους χώρους… στους δρομους… στο διαδίκτυο…
Καλη Χρονιά. Δημιουργική. Γαλήνια. Γεμάτη με πραγματική αγαπη..!
…..και να, που μονο λίγες μέρες πέρασαν…
…ο χειμώνας κλείνει τον διακόπτη…
και τώρα….
..Κρεσέντο Σιωπής…..
Ας ήταν οι άνθρωποι, να μην περίμεναν αυτές τις μέρες μόνο να κοιτούν μεσα από το αδιαλείπτως λαμπερό  κομμάτι της καρδιάς τους …που είναι εκεί…! όλο το χρόνο… όλες τις εποχές… όλες τις στιγμές… και να αλληλενεργούν  σε μια καθημερινή μάχη που βρίσκεται στις ισορροπίες που χρειάζονται, τόσο, ώστε να μην προξενούν αισθήματα άμυνας που ακόμη και η υπερβολικη λάμψη προκαλεί… και.. μόνο τότε η φωτεινή πηγή της πραγματικής ευτυχίας θα φέρει ως αποτέλεσμα ψυχική και σωματική ευτυχία!
Αυτή είναι η δική μου ευχη.
…Αφού στο τέλος πάντα, το υλικό μιλάει… ο καλλιτέχνης απαντάει… και το έργο φωνάζει δυνατα!!!

Σκεύη Γιαπανή – Paskevision

 

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: