Μπορεί η γιορτή να πέρασε ημερολογιακά μανάδες όμως υπήρχαν υπάρχουν και θα υπάρχουν.

Πριν λίγες ήταν η γιορτή της Μητέρας , Μάνας ,Μαμάς, ένα πρόσωπο στο οποίο έχουν γραφτεί, μελοποιηθεί, και τραγουδηθεί σε άπειρες σελίδες !!

Δεν ξέρω γιατί ένα πλήθος γραφόμενων την σημερινή εποχή αναφέρονται στο εμπορικό κομμάτι της γιορτής και κατακρίνουν και σχολιάζουν κοκ.
Εγώ πάντα έχω στο μυαλό μου αυτήν την ημέρα, σε συναισθηματικό πλάνο, να ήμουν εκεί να της έκανα μια αγκαλιά, Χιλιόμετρα μακριά μου και σε πολλούς ακόμα ανθρώπους.
Αυτό νομίζω θα ήθελε η κάθε μάνα να αγκαλιάσει το παιδί της, το σπλάχνο της…
Για αυτούς που την έχουν χάσει τι να πεις και τι να συζητήσεις… αναμνήσεις και πάλι αναμνήσεις….
Δεν θέλω να πω άλλα… απλά σας αφήνω να διαβάσετε το παρακάτω ποίημα της φίλης μου ποιήτριας Στέλλας Πετρίδου.
Είναι παράξενος ο κόσμος τούτος, μάνα.
Χρόνια τα χρόνια μου περνούν από μπροστά μου
σαν χελιδόνια του Μαγιού να μου θυμίσουν
μιαν άνοιξη καινούρια πως με κλέβει.

Μα ’ναι το βλέμμα μου αγέρας, με σκορπάει
σε μονοπάτια σκοτεινά μιας ξένης νιότης,
μιας ξεχασμένης παιδικής ψυχής συνήθεια,
που όμορφα, νοσταλγικά μακριά κυλάει.

Κι είναι παράξενος ο κόσμος τούτος, μάνα
κι εγώ παράξενα στον κόσμο αυτόν βαδίζω.
Σέρνομαι, χάνομαι, δειλός και τρομαγμένος,
πιόνι αόρατου χεριού και πώς αλλάζω.

Ψάχνω το χέρι σου στην αγκαλιά μου μέσα,
ψάχνω να το βρω στην καρδιά μου φυλαγμένο
όπως παιδί στο χάδι του περιπλανιόμουν,
μα δεν το βρίσκω, δεν το βρίσκω.

Ξέρω σε πόνεσα πολύ, το ξέρω, φταίω.
Δάκρυ το δάκρυ μου κυλά και πώς κρυώνω.
Γείρε κοντά μου να σε δω, μη φεύγεις, στάσου!
Κι αν παραπάτησα μπροστά σου γονατίζω.

Είναι παράξενος ο κόσμος τούτος, μάνα
και στο ταξίδι του πολλά τα μονοπάτια.
Χάθηκα στις κακοτοπιές και τρέμω, κοίτα!
Μικρός κι αδύναμος τη μοίρα μου να ορίσω.

Μα ξέρω είσαι εδώ, το νιώθω, πάντα,
ακοίμητος φρουρός κοντά μου στέκεις,
τα βράδια μου εσύ τα νανουρίζεις
και με προσέχεις, με προσέχεις.

Δύναμη κλέβω και μεθώ κοντά σου, μάνα.
Πάλι στο πλάι σου τον κόσμο ζωγραφίζω,
ουράνιο τόξο, που μετά την καταιγίδα
πανιά ανεμίζω και προχωρώ.

 

Σαλτζίδης Αστέριος

 

Αρχική

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: