Οικισμός Ακρωτήρι στη Θήρα

Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της κυκλαδικής αρχιτεκτονικής στην αρχή της ύστερης χαλκοκρατίας είναι στο Ακρωτήρι της Θήρας. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο Ακρωτήρι από το 1967 έφεραν στο φως έναν οικισμό έκτασης 10.000 τ.μ. περίπου, ο οποίος δεν δίνεται να είναι οχυρωμένος. Η τελευταία οικοδομική φάση είναι λίγο προγενέστερη της εγκατάλειψης λόγω της έκρηξης του ηφαιστείου το 1500π.Χ. που κατέστρεψε τον οικισμό και έθαψε ολόκληρο το νησί κάτω από ένα παχύ στρώμα στάχτης. Το πολεοδομικό σύστημα του οικισμού έχει πυκνή διάταξη και σχεδόν ορθογώνιο δίκτυο πλακόστρωτων δρόμων με αποχετευτικούς αγωγούς. Επιπλέον υπάρχουν κτίρια με δυο ή τρείς ορόφους χωρίς αυλή και φωταγωγούς, αφού ο φωτισμός και ο αερισμός προέρχονται από τους εξωτερικούς χώρους. Ορισμένα κτίσματα ανεξάρτητα με πιο επιμελημένη κατασκευή φαίνεται ότι είχαν κάποια ιδιαίτερη λειτουργία ( θρησκευτική, διοικητική). Τα υπόλοιπα οικοδομήματα είναι συνήθως συγκεντρωμένα και έχουν κοινά χαρακτηριστικά όπως: μία μόνο είσοδο από το δρόμο σε μια γωνία του κτιρίου, κεντρική σκάλα στο προθάλαμο, μικρά δωμάτια στο ισόγειο για αποθήκευση και εργαστήρια και στο όροφο υπήρχαν οι χώροι διαμονής που ήταν πιο ευρύχωροι και με διακόσμηση. Το Ακρωτήρι, επίσης, είναι ένας από τους μοναδικούς οικισμούς  που μπορεί να γίνει λεπτομερής μελέτη για τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν για τη κατασκευή της επίπεδης στέγης. Αυτό έγινε με το σύστημα ξύλινων ακατέργαστων δοκών καλυμμένων με στρώμα από φυτικές ύλες καθώς και στρώμα πηλού.

Στο Νησί της Σαντορίνης έγιναν τρείς μεγάλες εκρήξεις με την τελευταία να σημειώνεται την Εποχή του Χαλκού όπως αποδεικνύεται από το ένα στρώμα κίσηρης και τέφρας. Έτσι λοιπόν προκαλούνται και πολλές καταστροφές στον οικισμό του Ακρωτηρίου. Η κατάρρευση συνεχίζεται ενώ από τα ρήγματα που ανοίγονται στα βόρια και δυτικά δημιουργούνται παλιρροιακά κύματα. Με τον τρόπο αυτό σχηματίζεται μια τεράστια κοιλότητα που οι γεωλόγοι ονόμασαν καλδέρα. Από το αρχικό νησί λοιπόν, απομένουν τρία τμήματα γνωστά σήμερα ως Θήρα, Θηρασία και η νησίδα Ασπρονήσι. Μετά από αυτή τη μεγάλη καταστροφή, το νησί ερημώνει για δυο περίπου αιώνες. Στη συνέχεια παρατηρείται μια περιορισμένη επανεγκατάσταση στην ΙΙΙ φάση της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. Από τον 8ο αιώνα, το νησί παρουσιάζει και πάλι πυκνή κατοίκηση μέχρι την επόμενη έκρηξη του 197π.Χ.

ΚΟΥΤΑΛΕΛΛΗ ΜΑΡΙΑ

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: