Όλα είναι θέμα ισορροπίας στην ζωή, τελικά.. (2ο & τελευταίο μέρος ) Μαθαίνοντας να έχω συναισθηματικά ισχυροποιημένες σχέσεις

Ως συνέχεια του προηγούμενου άρθρου  που αφορά την ισορροπία στην ζωή μας , θα αναφερθούμε σήμερα στην ΑΝΗΣΥΧΙΑ

Γίνεται η ανησυχία να είναι παραγωγική?

Γίνεται η ανησυχία να φέρνει την ησυχία και την ηρεμία στην ζωή μας?

Μας διδάσκουν γι αυτό ακόμα και οι νόμοι της φυσικής οι νόμοι και οι κανόνες της φυσικής.

Για το συγκεκριμένο θέμα είναι σημαντική η αντιπαραβολή της ανησυχίας με την λεγόμενη ΕΝΤΡΟΠΙΑ  στην φύση.

Υπάρχει ,δηλαδή, η τάξη στην φύση επειδή τηρείται  πρώτα από  όλα η λεγόμενη  Αταξία  στην  φύση.

Με το μικροσκόπιο ή και  με ‘’γυμνό οφθαλμό’’  παρατηρεί κάποιος στο δάσος ,για παράδειγμα, την κοινωνία των οργανισμών μικρών ή και μεγάλων που υπάρχει  έντονη κινητικότητα .Ακόμα και τα παράσιτα έχουν λόγω ύπαρξης σε αυτήν . Δεν υπάρχει αποστείρωση.

Υπάρχει η τελειότητα επειδή λείπει η τελειομανία.

Τελειομανία, λοιπόν, και τελειότητα είναι δυο έννοιες που δεν έχουν απολύτως κανένα κοινό σημείο σύγκλισης.

Ανησυχούμε με σκοπό να γίνουν όλα τέλεια. Ανησυχούμε να μην στεναχωρηθεί κανείς  γύρω μας ή ακόμα ανησυχούμε  για να φανούμε και μείς όσο τον δυνατόν πιο τέλειοι ..

Και όλα αυτά για ποιο λόγο?

Τι κρύβεται πίσω από την υπερβολική ανησυχία?

Κρύβεται, λοιπόν, το φαινόμενο που είναι ορατό  σε όλους τους ανθρώπινους οργανισμούς και λέγεται : ‘’Αποδοχή από τους  άλλους ‘’.

Όλα γίνονται με σκοπό να είμαι :

  • Αποδοτικός στην ζωή μου
  • Καλύτερος
  • Πιο εμφανίσιμος/η

Επίσης, όλα γίνονται με σκοπό να έχω:

  • Την καλύτερη δουλειά
  • Την καλύτερη οικονομική κατάσταση
  • Την καλύτερη κοινωνική θέση
  • Το μεταπτυχιακό μου και το διδακτορικό μου, κ.λ.π

Και φυσικά δεν αριθμούνται με πρώτο , δεύτερο ,τρίτο αλλά  είναι αναρίθμητα τα ‘’θέλω’’ αυτών που ανησυχούν ‘’ θανατηφόρα’’.

Ακούγονται όμορφα όλα τα παραπάνω και μάλιστα θα μπορούσαν να ναι και στόχοι ζωής για τον καθένα από μας ,θεμιτοί και φιλόδοξοι με απώτερο σκοπό την βελτίωση της ζωής μας.

Και φυσικά είναι!!!

Αλλά για ποιον λόγο βαθύτερο?

Εκεί βρίσκεται η ειδοποιός διαφορά της παραγωγικής ανησυχίας από την «θανατηφόρα»» για την ζωή.

Γίνεται για το δικό μου ‘’θέλω΄΄?

  • Γίνεται επειδή εγώ θέλω να βελτιωθώ ως άνθρωπος και να γίνει καλύτερη και η ζωή των ανθρώπων που αγαπώ ?
  • Ή μήπως γίνεται τελικά για να έχω την αποδοχή του ‘’άλλου’’?
  • Μήπως γίνεται για να είμαι στην κοινωνία σωστός/ή ?
  • Μήπως συμβαίνει γιατί ανταγωνίζομαι και γιατί όχι μήπως ζηλοφθονώ τον ‘’άλλον’’
  • Μήπως συμβαίνει επειδή τελικά οι πεποιθήσεις που έχω δεν είναι τελικά δικές μου αλλά  εκφυλιστικά έχω τα ‘’ θέλω και  πρέπει ΄΄
  • του ‘’ άλλου΄΄?

Όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη βλέπω τον εαυτό μου και τον παρατηρώ ώστε να βελτιώσω την εικόνα μου .Αυτή είναι η χρησιμότητα του καθρέφτη έτσι κι αλλιώς.

Μήπως πίσω από αυτόν τον καθρέφτη κρύβεται ο οποιοδήποτε ‘’άλλος’’ και προσπαθώ να μοιάσω η ακόμα χειρότερα να βελτιώσω τον εαυτό μου σύμφωνα με τα ‘’θέλω και τα πρέπει’’ του άλλου’’?

Και αυτός ο άλλος ποιος είναι??Έχει όνομα?Έχει  ρόλο?

Αυτός ο ‘’άλλος’’ μπορεί να ναι ο σύντροφος μου , ο συνεργάτης μου, το παιδί μου, ο φίλος , ο γονέας μου ,κ.λ.π.

  • Και ..εντάξει..το κατάλαβα..θα αλλάξω.. .Θα κοιτάω στον καθρέφτη μόνο εμένα και όλα καλά θα ναι. Θα βλέπω μόνο τον εαυτό μου με υγεία πάντα και όχι εγωκεντρικά, μπορεί κάποιος να ισχυριστεί.

Αυτό, όμως, δεν μπορεί να συμβεί πατώνοντας  απλά ένα κουμπί. Υπάρχει μια πολύ βασική  προυπόθεση  για να πατήσουμε το κουμπί αλλά στην

  • συχνότητα της σεμνότητας ως

ταπεινοφροσύνης -της μετριοφροσύνης.

Για να καταλάβουμε πως γίνεται να κατακτήσουμε την ισορροπία στην ζωή μας και να έχουμε ήρεμες σχέσεις με τους γύρω μας, ας δούμε την αντώνυμη  αυτής  της συχνότητας.

Σύμφωνα με το ΒΙΚΙΛΕΞΙΚΟ τα αντίθετα επίθετα  του ορισμού της ταπεινοφροσύνης και της μετριοφροσύνης  είναι :

Η ελπιδοφόρα ανησυχία και η επερχόμενη ηρεμία έρχεται όταν θα συμφιλιωθούμε με το  ΄΄μέσα’’  μας και γίνουμε λιγότερο επικριτικοί με τον εαυτό μας. Αυτός που επικρίνει τους άλλους είναι πρώτα από όλα, ο ίδιος επικριτικός  με τον εαυτό του. Δεν είναι καλοπροαίρετος  κι αυτό είναι πολύ σημαντικό  γιατί ως εργαλείο(την επίκριση) την  γνωρίζει πολύ καλά, βιωματικά.

Η αλαζονεία ,η υπεροψία δημιουργεί την  σύγχυση και τη  ανισορροπία στις σχέσεις μας.

Υιοθετώ ,λοιπόν, νέο τρόπο ζωής  για να έχω σχέσεις ,όχι συμβιωτικού χαρακτήρα αλλά με συναισθηματική  ισορροπία:

  1. Ας αποδέχομαι τις ανατροπές στην ζωή μου χωρίς κινδυνολογία Μέσα από τις αλλαγές αυτές… αλλάζουμε και μείς..
  2. Ας αποχωριστούμε κάθε μορφή ταμπέλας που λειτουργεί δογματικά στην ζωή μας και μας θέτει σε στασιμότητα.
  3. Σημαντικό να καλύπτουμε τις υποχρεώσεις μας πριν προβούμε να ικανοποιήσουμε τον εαυτό μας.
  4. Να είμαστε μαζί με πρόσωπα που αποδέχονται  τον πραγματικό εαυτό  μας και εμείς τον δικό τους .
  5. Ας προσφέρουμε σε ότι αναπνέει και έχει ψυχή διαχέονται ορμόνες χαράς  στον οργανισμό μας αλλά και στο περιβάλλον μας
  6. Να φροντίζουμε να μην είμαστε κακοποιητικοί στον εαυτό μας και στους άλλους.
  7. Ας αγκαλιάσουμε τον σωματικό μας πόνο που αντανακλά συνήθως τον ψυχικό μας πόνο . Ας φροντίσουμε με αυτό τον τρόπο τον εαυτό μας με ηρεμία και κατανόηση
  8. Ας γίνουμε πιο επιεικείς και αγαπητικοί με τον εαυτό μας, Έτσι μεταλλάσσεται η ανησυχία σε ελπίδα για την ζωή.

Και να θυμόμαστε:

Ξέρεις τι είναι αυτό που με κάνει να είμαι μετριόφρων; Οι καθρέφτες!

Phyllis Diller, 1917 – 2012, Αμερικανίδα κωμικός

 

Σημείωση : «Τα άρθρα που φιλοξενεί η σελίδα έχουν πληροφοριακό χαρακτήρα.
Απαραίτητη η συμβουλή γιατρού όταν απαιτείται.

Η χρήση όσων αναφέρονται είναι αποκλειστικά και μόνον δική σας ευθύνη.»

Νίκη Χατζηχαλεπλή

Κοινωνική Λειτουργός και παιδαγωγός

 

https://www.dailytvradio.gr

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: