Οι όροι και τα όρια της πολιτικής ….

Η επόμενη μέρα βρίσκει ενωμένο τον λαό  και σε δικό του κόσμο το πολιτικό σύστημα

Το μεγάλο συλλαλητήριο  στο Σύνταγμα έστειλε μήνυμα ενότητας , πατριωτισμού και σύμπνοιας  του ελληνικού λαού.

Βέβαια η  γενική υποβάθμιση  των συλλαλητηρίων συνεχίστηκε όπως άλλωστε και αναμενόταν.

Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα ; Έτσι δεν λέει ο λαός μας;

Μόνο που εδώ έχουμε όντως μια κυβέρνηση που κωφεύει;

Ποια είναι η ουσία ;

Τι στέλνει ως μήνυμα;

 

Το ξεβόλεμα των πολιτικών , με  ή δίχως εισαγωγικά .

Αυτό είχε κάπου ξεχαστεί με το πέρασμα των χρόνων.

Το πολιτικό μας σύστημα από την μεταπολίτευση και έπειτα είχε συνηθίσει να “μαλώνει” στα παράθυρα, να μετακυλίει  τις ευθύνες στον “προηγούμενο” και μια χαρά να συνεχίζει να βρίσκεται στην καρέκλα τoυ.

Αυτή η εποχή έχει περάσει ανεπιστρεπτί

Μιλώντας με κόσμο , το ωραιότερο το άκουσα από νέο άνθρωπο στην πλατεία Συντάγματος.

“Είμαστε ο μόνος λαός που διαδηλώνει ενάντια στην ίδια του την κυβέρνηση, και ο μόνος λαός που οι πολιτικοί του τον αγνοούν τόσο επιδεικτικά και απροκάλυπτα  πράττοντας το ακριβώς αντίθετο από αυτά που ψηφίστηκε ή επιθυμεί ” .

Μην αναρωτιόνται λοιπόν γιατί  . Την απάντηση την γνωρίζουν καλά.

Οι τρείςτελευταίες σειρές θαρρώ πως “συμπυκνώνουν ” όλη την αλήθεια των ημερών που ζούμε.

 

Για αυτό η αγανάκτηση , για αυτό η μεγάλη συμμετοχή .

Διότι μια κυβέρνηση ψηφίζεται και με όρους και με όρια συνταγματικά .

Όταν αυτά καταστρατηγούνται ή αγνοούνται τίθεται εν αμφιβόλλω   το δημοκρατικό πολίτευμα .

Γιατί η εκάστοτε κυβέρνηση ζει και εκλέγεται σε δημοκρατική χώρα .

Και σίγουρα δεν είναι δημοκρατικό το να  προσπαθείς να “κατηγοριοποιείς ” ότι δεν σε βολεύει να σεβαστείς. Ότι δεν σε “εξυπηρετεί” να ακούσεις .

 

Οι λέξεις και οι έννοιες πλέον έχουν διαστρεβλωθεί στο βωμό των συμφερόντων που “βαφτίζεται”  εκσυγχρονισμός .

Και αναρωτιέμαι για ποιόν ο εκσυγχρονισμός ;

Ποιον “υπηρετεί” και με ποιο όφελος ;Διότι εκεί είναι η ουσία και η σημασία

Δυστυχώς ζούμε τις εποχές που δεν υπάρχουν τα όρια αυτά.

Η που αν προτιμάτε είναι δυσδιάκριτα και θολά .

Υπάρχει ένα πολιτικό σύστημα που αρνείται πεισματικά να σεβαστεί τον κόσμο που το ανέδειξε ( με τα λάθη που δεν είναι της παρούσης να αναφερθούν , διότι όλοι έχουμε κάνει και την αυτοκριτική μας , όλοι εκτός των πολιτικών,που το “μοτίβο” τους είναι απελπιστικά ίδιο , για αυτό “απαξιώθηκαν” στα μάτια του κόσμου) .

Αν λοιπόν αναρωτιόμαστε ακόμη γιατί , η απάντηση είναι ότι πια ο λαός έθεσε με τα δύο του τελευταία συλλαλητήρια του  τα όρια . Έβαλε όρια στους πολιτικούς του  και είπε “μέχρι εδώ”.

Η περίοδος “χάριτος” και ασυδοσίας έχει περάσει  για όλους ανεξαιρέτως …..

 

Το παρακάτω θα το γράψει η πράξη και η ιστορία .

 

Ελένη Τσακίρη

 

 

 

 

 

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: