Όταν μια καλή ταινία σε βάζει σε σκέψεις .

Την δευτέρα λοιπόν πήγα να δω κινηματογράφο ( να στηρίζετε τους μικρούς κινηματογράφους παιδιά όχι μόνο τα VIP, έτσι για την Ιστορία εγώ πήγα στο Premiere cinema Chios)

 

Εκεί λοιπόν έπαιζε το έργο “Η επιστροφή του Μπέν” δεν ήξερα το θέμα και η αλήθεια είναι ότι με πήγαινε κάτι σε απαγωγή κτλ. Έπεσα έξω και για αυτούς που δεν το έχουν δει, η ‘επιστροφή’ ήταν από κέντρο απεξάρτησης ναρκωτικών.

 

Θα είναι το επόμενο άρθρο μου σκέφτηκα.

 

Πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου.

 

Αυτό που μου έκανε κλικ  ήταν μια συνεδρία που έδειξε στο έργο, και θυμήθηκα ότι είχαμε πάει με το σχολείο σε κέντρο απεξάρτησης .

 

Ήταν ένα μια εκπαιδευτική εκδρομή που την είχα κάνει delete από το μυαλό μου, έτσι νόμιζα τουλάχιστον.

 

Ξαφνικά θυμήθηκα το κτίριο τα χρώματα στα δωμάτια τα πρόσωπα 2 παιδιών του Βασίλη και του Κώστα που μας εξιστορούσαν ιστορίες και τρεχάματα που είχαν και πως έφτασαν εκεί, και στο τέλος της ημέρας που μαζευόταν όλοι και λέγανε το κλασικό “είμαι ο Βασίλης και είμαι 58 μέρες καθαρός “.

 

Ξαφνικά η σκέψη μου ήταν γιατί να μην πηγαίνουν τα σχολεία σε τέτοια κέντρα απεξάρτησης  να δούνε τα παιδιά τι θα πάθουν εάν <<διασκεδάζουν >>με ουσίες.

 

Ίσως να πηγαίνουν σκέφτηκα, εμείς πως πήγαμε τότε είναι κάτι που δεν γνωρίζω.

 

Μεγάλο θέμα τα ναρκωτικά και από την άλλη η αγωνία των γονιών των αδελφών και των φίλων, των πραγματικών φίλων όχι αυτόν που σε ρίχνουν στο τρυπάκιιιιιι

 

 

Αστέριος Σαλτζίδης

 

 

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: