Πάσχα στο Χωριό .

Σε λίγες μέρες  έρχεται το Πάσχα, πολλοί και φέτος ετοιμάζουν βαλίτσες για το χωριουδάκι τους.

Κάθε χρόνο τα ίδια θα μου πεις ρε φίλε, το ξέρω, αλλά φέτος είναι αλλιώς!!

 

Φέτος είμαστε σε περίοδο εκλογών, υπάρχει μια κατάνυξη, μια ηρεμία, έχουν αρχίσει οι μέρες κατάνυξης καιρό τώρα .

 

Στα δικά μας τώρα, έρχεται το Πάσχα λοιπόν και είδη έχουν αρχίσει οι ετοιμασίες, ασβεστώματα, ξεχορτάριασμα, καθαριότητες και γενικά επικρατεί μια εγρήγορση στα χωριά.

 

Βέβαια οι πιο πολλοί δεν το καταλαβαίνετε γιατί δεν ασχολείστε με τα επίγεια, και δεν βλέπετε τις αλλαγές που γίνονται.

 

Διαβάζετε ειδήσεις μόνο, μέσου του ηλεκτρονικού μέσου  και εκεί θέλοντας και μη, στις 100 ειδήσεις οι 94,7% είναι από ένα φίλο έναν γνωστό έναν χορηγούμενο που είναι υποψήφιος …

 

Δεν ξέρω αν το καταλάβετε και όταν έρθετε στο χωριό, για τις λίγες μέρες ή ώρες που θα μπορέσετε. Το πιθανότερο είναι ότι και τότε η συζήτηση θα είναι περί των εκλογών, έλα ρε έβαλε και ο τάδε; Με ποιόν; Α έτσι ε; μπλα μπλα μπλα …. Θα κάνετε τον σταυρό σας θα φάτε και άντε με το καλό την επόμενη χρονιά.

 

Αυτό που δεν θα παρατηρήσετε είναι ότι οι άνθρωποι στα χωριά συνεχίζουν με περίεργους ρυθμούς…..

 

Το ότι είναι κλειστά τα σχολεία δε σε αφορά, ούτε σε χαλαρώνει.

 

Οι καμπάνες συνεχίζουν να χτυπούν πένθιμα το πάσχα, σου έχει λείψει αυτό, μα σπάνια χάνεις την αίσθηση του χρόνου.

 

Ψάχνεις σήμα στο κινητό, ναι έχει ! έχεις απορία; πριν λίγα χρόνια δεν είχε ούτε 2G .

 

Και μετά σκοντάφτεις σε μια πέτρα. Σα να συνέρχεσαι.

 

Ρίχνεις το κινητό στην τσάντα ανακουφισμένος ότι μπορείς να επικοινωνήσεις με όποιον επιθυμείς.

 

Στην αρχή σκέφτεσαι λίγο και λες ήρθα διακοπές και αποφασίζεις να το αφήσεις αφόρτιστο για μια μέρα. Αλλά πώς θα ανεβάζεις φωτογραφίες στο Instagram; Αποφασίζεις να πάρεις τη φωτογραφική σου μηχανή απλώς μαζί και ζεις επικίνδυνα. Ναι, χωρίς κινητό. ( Λέμε τώρα)

 

Μπαίνεις στην εκκλησία. Όλα σου φαίνονται πιο μικρά απ’ ότι τα θυμάσαι.

Η μυρωδιά μόνο από το λιβάνι είναι ακριβώς η ίδια.

 

Και η μυρωδιά από την αλμύρα στην παραλία όπου πας να αδειάσεις τις σκέψεις σου η ίδια είναι!

 

Παίρνεις δυο βότσαλα στην τσέπη σου. Για να έχεις κάτι μαζί σου από το χωριό.

 

Η επόμενη μέρα κυλάει αργά.

Όπως όλα στο χωριό.

 

Ακούς τον κόκορα που σε ξυπνάει πριν το ξυπνητήρι σου. Α ναι! το έχεις αφήσει χωρίς μπαταρία.

 

Παίρνεις το αυτοκίνητο και τριγυρνάς στην εξοχή.

Βλέπεις κάποιους οικογενειακούς φίλους, σε κερνούν γλυκό του κουταλιού, βύσσινο και συκαλάκι.

Ρωτούν για τους δικούς σου.

Σου λένε πόσο τους αρέσουν τα ρούχα σου.

Λες ότι τα πήρες σε ένα ταξίδι σου στην Ιταλία.

 

Ακούς τα νέα τους, δε σου λένε για την κρίση εδώ, τα φέρνουν βόλτα, προσπαθούν, άνθρωποι εργατικοί, νοικοκύρηδες.

 

Βλέπεις στο δρόμο πιτσιρίκια να παίζουν και να ξεφωνίζουν σα να μην υπάρχει αύριο και αναπολείς τις δικές σου παιδικές στιγμές.

 

Σου λείπει η γιαγιά και ο παππούς με τις συμβουλές, τις γκρίνιες, τις γκριμάτσες, τις προτροπές, τις ιστορίες που σου έλεγαν και σου έμαθαν τόσα.

 

Να θυμηθείς να τους ανάψεις ένα κεράκι.

 

Ακόμη μυρίζει η γειτονιά τσουρέκια και το ξύδι από το βάψιμο των αυγών, γιατί οι γιαγιάδες έχουν τον τρόπο τους , χωρίς χαλκομανίες Ντορίτες και Σπάιντερμαν στα αυγά .

Τώρα έχεις αρχίσει και παρατηρείς με διαφορετικό τρόπο και ενδιαφέρον την αρχιτεκτονική του χωριού, σου αρέσει πολύ.

 

Φωτογραφίζεις τα λουλούδια που τότε ούτε είχες προσέξει ότι υπήρχαν.

 

Τρως φασολάδα, ρεβίθια  με ευχαρίστηση πια, άλλωστε κάνουν καλό στη σιλουέτα σου, υγιεινά πιάτα.

 

Ακόμη δεν τρως μαγειρίτσα. Ούτε αρνί. (ξέρουν αυτοί)

 

Μα τσουγκρίζεις πάλι τα αυγά με τον ίδιο ενθουσιασμό λέγοντας «Χριστός Ανέστη!».

 

Πάλι το απολαμβάνεις το Πάσχα στο χωριό!

 

 

 

Αστέριος Σαλτζίδης

 

https://www.dailytvradio.gr

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: