Πόσες θα είναι τελικά οι θυσίες στο” βωμό” του υποτιθέμενου “προοδευτισμού” που θα πληρώσουμε ? Και πόσο τελικά , κάποιοι επωφελούνται και “αξιοποιούν” τον όρο;

 

Με αυτά που βλέπουμε τελικά αναρωτιέμαι…

Στραβός είναι ο γιαλός ;

Η εμείς αρμενίζουμε στραβά σε αυτόν;

Η μήπως αντί να ασχοληθούμε με τα χίλια μύρια σοβαρά στραβά που σίγουρα μας ταλανίζουν ως χώρα  ,  δημιουργούμε  θέματα , που λογικά δεν θα έπρεπε να υφίστανται;

 

Ναι ,για το περίφημο νομοσχέδιο περί υιοθεσίας ο λόγος.

Κυρίως για την “κερκόπορτα” που υποτίθεται δεν θα άνοιγε σύντομα    ( ωστόσο άνοιξε διάπλατα  με προηγούμενο  νομοσχέδιο )  και “επισφραγίστηκε  ”  σαφώς με το νομοσχέδιο περί υιοθεσίας  και   με το άρθρο 8.

Ψηφίστηκε   με πλειοψηφία , βαφτιζόμενο ως “προοδευτικό “. , ωστόσο κάποιοι επέλεξαν να απουσιάσουν (μάλλον είχαν σημαντικότερα πράγματα να κάνουν , από τα βρεθούν  στη Βουλή και να ψηφίσουν )   , και κάποιο  αρκέστηκαν  στο να δηλώσουν ” ” παρών” .

 

Είναι όμως προοδευτικό ;

Ηθικό;

Φυσιολογικό;

Ρεαλιστικό;

Να συνεχίσω;

 

Δεν θα μπω στη διαδικασία να πω , αυτό που έχω ξαναπεί , ότι είναι πρώτον ενάντια στη φύση , είναι αφύσικο .

Το αφύσικο όπως και να το βαφτίσεις , φυσιολογικό δεν θα γίνει όσο και να προσπαθήσεις  ,ότι και να πεις.

 

Δεν θα αναφερθώ στο θρησκευτικό κομμάτι , είναι γνωστό.

 

 

Η ουσία πέρα από  τη φύση , πέρα από τη θρησκεία , είναι στις παιδικές ψυχές .

Δεν υπάρχει πιο σημαντικό από την ψύχη μικρών αγγέλων .

Είμαστε υπεύθυνοι ;

Τι προσπαθούμε να κάνουμε ;

Να χαρακώσουμε το “μέλλον” ;

Το μέλλον ήδη “χαρακωμένων” παιδικών ψυχών ;

Τι  είδους άνθρωποι γίναμε ;

Πως να μας χαρακτηρίσω ;

” Εκσυγχρονιστές “πάντως δεν δύναμαι ,δεν μας ανήκει ο όρος . Δεν τον “πλησιάζουμε ”  καν.

 

Μιλάμε για εξέλιξη , για πρόοδο.

Προς ποια κατεύθυνση;

Που προχωράμε μπροστά ;

Ποιον βοηθάμε ;

Τα παιδιά σίγουρα όχι  .Δεν λαμβάνονται καν υπόψιν

.

Ποιους ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΊ ;  Έλα μου ντε … Ιδού η απορία και η  ουσία ….

Γιατί  τα “πολλαπλά οφέλη” που κάποιοι προσπαθούν επιμελώς να καλύψουν  με χαρακτηρισμούς αυτών που το αρνούνται  , δεν παύουν να υφίστανται ,απλά  “στρουθοκαμηλίζουν ”   και δεν πείθουν κανένα νοήμον άτομο .

 

 

Άραγε θέλει αυτή η κοινωνία νοήμονες και φυσιολογικούς ανθρώπους;

Αν ναι , γιατί αντίθετα κινείται διαρκώς;

 

Όταν οι ίδιες οι μαρτυρίες παιδιών  που υιοθετήθηκαν από ζευγάρια ομόφυλα , “ικετεύουν”  να  μην επιτρέψουν σε άλλα παιδιά να ζήσουν την ίδια δυστυχία.

Έχετε ακούσει παιδί ομόφυλου ζευγαριού να μιλά ;

Και να λέει πόσο δυστυχές και μπερδεμένο είναι ;

Γιατί δεν ξέρει προς τα που να κινηθεί;

 

Ναι , τα ομόφυλα ζευγάρια , είναι άνθρωποι , έχουν αγάπη να δώσουν , δεν αντιλέγω , δεν είναι αυτή η αγάπη όμως αρκετή για να αναπτυχθεί  και να μεγαλώσει φυσιολογικά ένα παιδί  .Δεν μπορούν να αποτελέσουν την οικογένεια που εκείνο  χρειάζεται .

 

 

Η πραγματικότητα, μπορεί να μην είναι αρεστή σε κάποιους , μπορεί να “πληγώνει ”  κάποιους άλλους  ,δεν έχει να κάνει  όμως με “πεπαλαιωμένες ” – αναχρονιστικές αντιλήψεις ,  ούτε με φοβικά σύνδρομα όπως βολεύει να βαφτίζεται ότι δεν έχει δύναμη να σταθεί με επιχειρήματα .

Το αν κάποιοι φιλοδοξούν να έχουν “κέρδη ” μελλοντικά ,  “θυσιάζοντας” στο βωμό των συμφερόντων τους , αθώες ψυχές , “χρησιμοποιώντας”  κάποιες κοινωνικές ομάδες , και σπέρνοντας “διχόνοια ” μεταξύ άλλων ,   τουλάχιστον μην “κομπάζουν ” ότι είναι εκσυγχρονιστές και προοδευτικοί.

Μην κατηγοριοποιούν   ως “φοβικούς ”  τους διαφωνούντες για να καλύψουν την ανεντιμότητα τους .

Το νομοσχέδιο πέρασε , η ελληνική κοινωνία , ο θεσμός της οικογένειας , έχασαν  για μια ακόμη φορά  και αυτό θα γίνει ορατό σε βάθος χρόνου….

 

 

Ελένη Τσακίρη

 

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: